Chapter Title : നാദിയ [അഹമ്മദ്]

മയക്കത്തിലേക്ക് വീണുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു ഇത്തവണയും ഓർമ്മകൾ അവനെ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല അവന്റെ നാദിയയുടെ ഓർമ്മകൾ അവനെ തേടിവന്നു ആ ഓർമ്മകൾ അവനിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണർത്തി പാസിമുടിയാണ് അവൾക്കു അവന്റെ മുന്നിൽ മാത്രം അവൾ തട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുന്നവ അതിസുന്ദരിയൊന്നുമല്ലവൾ ഇരുനിറമാണ് അതവളെ പലപ്പോഴും സുന്ദരി ആകുന്നതായും തോന്നിയിട്ടുണ്ട് അവനു വട്ടമുഖവും നുണക്കുഴികളും അവളുടെ മാറ്റുണർത്തുന്നു അതിമിനുസ്സമുള്ളതാണ് അവളുടെ ശരീരം മറ്റൊന്നിനും അതിനോടുപമിക്കാൻ അവനു സാധിക്കില്ല അത്രയും മൃദുലമാണ് അവൾ എപ്പോഴും ഒരു ചിരി മുഖത്തണിഞ്ഞു എല്ലാ സങ്കടങ്ങളെയും മറന്നു സൗമ്യമായി നടന്നുനീങ്ങും പെട്ടെന്ന് കാഴ്ചകൾ മാഞ്ഞു അവളുടെ തണുത്തുറഞ്ഞ ശരീരം അവന്റെ മുന്നിൽ വ്യക്തമായ നേരം അവൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു വീണ്ടും തലവേദന ശക്തമായി ഇനി മറ്റുവഴികളൊന്നുമില്ല ഒരു ദിവസം 4കൂടുതൽ preasure ടാബ്ലറ്റ് കഴിക്കാൻ പാടില്ല അതു വലിയ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവൻ 2ടാബ്ലറ്റ് കൂടി കഴിച്ചു തല പൊട്ടിത്തെറിക്കുമ്പോലെ ഇനി മറ്റൊരു വഴിയും ഇല്ല അവൻ തന്റെ മൊബൈൽ തിരഞ്ഞു കയ്യെത്തിപിടിച്ചു മൊബൈൽ ഓൺ ആക്കി അതിൽ കോൺടാക്ട് ഡോക്ടർ ശ്വേത എന്ന നമ്പർ ടൈൽ ചെയ്തു അൽപ്പം റിങ് ചെയ്തിട്ടാണെങ്കിലും മറുതലക്കൽ ഫോൺ എടുത്തു ഹലോ ഡോക്ടർ I’m really sorry but I have no other options that memmories again haunt me I cant get out from it Ohh സാകിർ തന്റെ പ്രശ്നം എനിക്ക് ശെരിക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആണ് ഞാൻ ഈ നേരത്തും ഫോൺ എടുത്തത് താൻ പറയെടോ താങ്ക്സ് ഡോക്ടർ പക്ഷെ ഈ ഓർമ്മകൾ അതു ഇഞ്ചിഞ്ചായി എന്നെ കൊന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എത്ര ടാബ്ലറ്റ് കഴിച്ചിട്ടും ഹൈ ബിപി തന്നെ കാണിക്കുന്നു എനിക്ക് വയ്യ ഡോക്ടർ iam fedup നോക്ക് സാകിർ തന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഒരു വിവാഹം അതു തന്റെ ജീവിതത്തിൽ അനിവാര്യമാണ് അല്ലാതെ മറ്റൊരു പോംവഴിയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല പ്ലീസ് താൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു വിവാഹജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കു ഡോക്ടർ എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഡോക്ടർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കല്ലേ എന്റെ നാദിയയുടെ സ്ഥാനത്തു ഞാൻ എങ്ങനെ വേറൊരാളെ കാണാൻ പറ്റും അവളെപോലെ ആർക്കും എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റും എനിക്കു വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവൻ പോലും പണയപ്പെടുത്തി എന്നിലെ മനുഷ്യനെ വളർത്തിയവൾ അല്ലെ അവൾ പക്ഷെ ആ മനുഷ്യസ്നേഹം അനുഭവിക്കാൻ അവൾക്കു ഭാഗ്യമുണ്ടായില്ലല്ലോ സാകിർ പ്ലീസ് താൻ ഇപ്പോൾ