Chapter Title : നവവധു 6

എല്ലാരും ഒന്നിച്ചാണ് ചോദിച്ചത്.

പിന്നെന്താ കരുതിയത്???? മൂന്നെണ്ണതിന്റെ കയ്യൊടിഞ്ഞു. രണ്ടെണ്ണത്തിന്റെ കാലും. ഒരുത്തന്റെ കയ്യും കാലും....പിന്നെയാ പയ്യന്റെ രണ്ടുകയ്യും കാൽ മുട്ടിന്റെ ചിരട്ടയും. കൊറേ നാള് എണീറ്റ് നടക്കാൻ ഇച്ചിരി പാടാണെന്നാ പറഞ്ഞു കേട്ടത്. അച്ഛൻ ഇത്തിരി കലിപ്പിലാണ് പറഞ്ഞത്.

എന്റെ ചക്കരെ ഉമ്മ.... നീ തകർത്തു കളഞ്ഞു........ ഈ ഡയലോഗും ചേച്ചിയുടെ വക എന്റെ കവിളിൽ ഒരുമ്മയും ഒന്നിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

ഞാനാകെ ഇടിവെട്ടിയപോലെയായി. ഇങ്ങനൊരു നീക്കം സ്വപ്നത്തിൽ പോലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഞാൻ മാത്രമല്ല ആരും. ഒരു നിമിഷത്തെ ഞെട്ടലിന് വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് പശ്ചാത്തലത്തിൽ കൂട്ടച്ചിരി മുഴങ്ങി. അച്ചുവിന്റെ വക കൂക്കിവിളി വേറെ.

ഞാൻ ആകെ ചമ്മി നാറി. ഞാൻ മാത്രമല്ല ചേച്ചിയും. പെട്ടെന്നുണ്ടായ സന്തോഷത്തിൽ ചെയ്തതാണെങ്കിലും ചേച്ചിക്കും ആകെ അയ്യടാ എന്നായിപ്പോയി.

എന്നാലും എന്റെ പെണ്ണേ.....സ്വന്തം തന്ത ഇവിടെ നിക്കണത് നീ കണ്ടില്ലാരുന്നോ???? പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു അച്ഛൻ ചേച്ചിയെ നോക്കി.

ഞാൻ....ഓർക്കാതെ....ചേച്ചി നിന്നു പരുങ്ങി.

അതിനിപ്പോ ഇത്ര ചിരിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു???അവള് അവനോരു ഉമ്മ കൊടുത്തൂന്നല്ലേ ഒള്ളു.....അതവൻ ചെറുപ്പം അരുന്നപ്പോലും അവള് കൊടുത്തിരുന്നതല്ലേ????അമ്മ വെറുതെ ചേച്ചിയെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ നോക്കി.

എന്നിട്ട് അമ്മയല്ലേ ആദ്യം കിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്????അച്ചു അമ്മയുടെ വാ ഒറ്റ ഡയലോഗിന് അടച്ചു.

ചേച്ചി പെട്ടന്ന് നാണംകൊണ്ടോ ദേഷ്യം കൊണ്ടോ എന്നറിയില്ല മുറിയിലേക്കോടി കതകടച്ചു. കുറേനേരത്തെ ചിരിക്കും ചര്ച്ചക്കും ശേഷം ഒരാഴ്ച്ച കോളേജിൽ എന്നെ വിടേണ്ട എന്ന തീരുമാനത്തിൽ വീട്ടുകാർ എത്തിച്ചേർന്നു. ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം ഒന്നൊഴിഞ്ഞു നിക്കണം എന്നെ ഞാനും ആലോചിച്ചിരുന്നൊള്ളു. പക്ഷേ ഒരു റിസ്ക് ഏറ്റെടുക്കാൻ വീട്ടുകാർ ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല.

അങ്ങനെ ഒരാഴ്ച ഞാൻ വീട്ടിൽ