Chapter Title : നീലാകാശം പച്ചക്കടൽ ചുവന്ന ഭൂമി…🌏 7 [Robert longdon]

അമ്പലത്തിലെത്തിയിട്ട് ഒരു മണിക്കൂർ പിന്നിടുന്നു..! ഇത്ര നേരമായിട്ടും കൃഷ്ണയും ദേവി ചേച്ചിയും വരാത്തത് കൊണ്ട് അമ്പലത്തിന് മുന്നിലെ ആൽത്തറയിൽ വെയിറ്റ് ചെയ്ത് ഇരിക്കുവായിരുന്നു നീരജും കിച്ചുവും..! ആൽമരത്തിൻ്റെ ചുവട്ടിലെ തണലും കുളിർത്ത കാറ്റും ആൽമരത്തറയും എല്ലാംകൊണ്ടും ഭയങ്കര പോസിറ്റീവ് വൈബ്..🤞..! സമാധാനമാണ് ജീവിതത്തിൽ വേണ്ടതെന്ന് പറയും , ഈയൊരു സമാധാനം ലോകത്തിൻ്റെ ഏത് കോണിൽ പോയാലും കിട്ടുന്നു തോന്നണില്ല ..! അത് നൂറു ശതമാനം ഉറപ്പാണ്..☮

ഇടയ്ക്ക് അമ്പലത്തിൽ നിന്നുമുള്ള മണിയടിയുടെ ഒച്ച ഉയർന്ന് കേട്ടു..! വീശുന്ന കാറ്റിൽ എവിടെയും ചന്ദനത്തിൻ്റെയും കർപ്പൂരത്തിൻ്റെയും മനം മയക്കുന്ന സുഗന്ധം തിങ്ങി നിറഞ്ഞു..! കാറ്റേറ്റ് ആലിലകൾ തുള്ളി വിറച്ചു.., ആൽകൊമ്പിലെ കാക്ക കരഞ്ഞു..!

കിച്ചു : എന്തോരം നേരായി അണ്ണാ..ഈ ഇരുപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട്..😕

കിച്ചു തലമാന്തിക്കൊണ്ട് നീരജിനോടായി പറഞ്ഞു..!

നീരജ് : ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യടാ..! അവളൊന്നു വന്നോട്ടെ..🤗

കിച്ചു : ഇങ്ങനെ ആണേൽ നടയടച്ച് പൂജാരി പോയാലും അവര് വരുന്നു തോന്നണില്ല..😕

നീരജ് : ഒന്ന് അടങ്ങടാ..! 😅

കിച്ചു : ഏത് നേരത്താണവോ..നിങ്ങടെ ഒപ്പം അമ്പലത്തിൽ വരാൻ തോന്നിയത്😐

നീരജ് : നല്ലൊരു ദിവസായിട്ട് നി പ്രകല്ലെ മലരാ..! നിനക്ക് വിശക്കിണ്ടാ..👀

നീരജ് കിച്ചുവിന്റെ വിപരീത പ്രകടനം കണ്ട് ചോദിച്ചു..!

കിച്ചു : ഇല്ലാ..എന്തേ..അണ്ണന് വിശക്കിണ്ടാ..👀

നീരജ് : അല്ല , ഞാൻ സാധാരണ വിശന്നാൽ പിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കാറുണ്ടെ..😅

കിച്ചു : വിശപ്പ് ഒന്നും ഒരു പ്രശ്നം ഇല്ല..!😏

നീരജ് : പിന്നെ എന്താടാ മോനെ നിൻ്റെ പ്രശ്നം..👀

കിച്ചു : നല്ലൊരു ദിവസം ആയിട്ട് ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തിയെങ്കിലും ഇവിടെ കാണുന്നുണ്ടോ..! പോട്ടെ കൊള്ളാവുന്ന ഒരു മുതലെങ്കിൽ ഇതിലൂടെ പോയോ..!

നീരജ് : ഡേ...വായ നോക്കാൻ വന്നതാണാ എൻ്റെ ഒപ്പം..👀

കിച്ചു : പിന്നലാതെ...ഭക്തി മൂത്തിട്ട് വന്നതാണെന്ന് കരുതിയ..! ഒരു മരുന്നിനെ ഉള്ള ഒറ്റ ഒരുത്തി പോലും എന്തിനെ ഒരു ആൻ്റി പോലും ഈ വഴി വരുന്നില്ലലോ..!😐

നീരജ് : ഡേ..ഒരു അമ്പല മുറ്റത്ത് ഇരുന്ന് പറയാൻ പറ്റുന്ന വർത്താനം ആണോടെ ഇത്..!😌

നീരജ് മുൻപ് ചെയ്ത്