Chapter Title : നീലക്കൊടുവേലി 4 [Fire blade]

ഒരു പൊടിക്ക് പോലും അതൊന്നും ആസ്വദിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല....

വേസ്റ്റ് തുണികളുമായി കുട്ടികൾ താഴേക്ക് പോയപ്പോൾ ലക്ഷ്മിയമ്മ വേദന കൊണ്ട് ഞെരങ്ങുന്ന സിദ്ധുവിനരികിൽ വന്നിരുന്നു..

" മേല് തൊടക്കാൻ ആളെ ഇപ്പൊ വിടണോ അതോ വൈകീട്ട് മതിയോ..? "

" വൈകീട്ട് മതി, ഇപ്പൊ ഒന്നും വേണ്ടോ..!! പണ്ടാരം പിടിച്ച വേദന എന്നേം കൊണ്ടേ പോകൂ... "

അവരുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി കൊടുത്തുകൊണ്ട് സിദ്ധു കിടക്കയിൽ നിന്നും ഞെളിപിരി കൊണ്ടു എഴുന്നേറ്റു ...പിന്നെ മുണ്ട് ശെരിക്ക് ഉടുത്തു വീണ്ടും കിടന്നു ഞെരങ്ങി..

" ഒന്ന് മാറട്ടെ, ആ കാലന്റെ തലമണ്ട ഞാൻ അടിച്ചുപൊളിക്കും... അവന്റെ അമ്മായിടെ ****"

പറയാൻ വന്ന തെറി പിറുപിറുപ്പിൽ ഒതുക്കികൊണ്ട് അവൻ മുരണ്ടു..

" ഒന്നും വേണ്ട, ഇനിയെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേക്കണം...ഇതൊക്കെ സംഭവിക്കാനുള്ളതായിരുന്നു അത് സംഭവിച്ചു... ഇതിന്റെ മേലെ ഇനിയൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാവില്ലെന്നു എനിക്ക് വാക്ക് താ... "

ഗൗരവത്തോടെയാണ് ലക്ഷ്മിയമ്മ പറഞ്ഞത്.. സിദ്ധു അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നൊരു സന്ദേഹം അവനിൽ ഉണ്ടായി..

" വാക്ക് തന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവിടെ ഇനി നിക്കൂല, ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോവും.. എനിക്ക് വയ്യ ഇതൊന്നും കാണാൻ.."

നിർബന്ധം പറഞ്ഞുക്കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയമ്മ പോകാൻ എഴുന്നേറ്റു.. സിദ്ധു പെട്ടെന്ന് അവരുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..

" ഇനി ഞാനായിട്ട് ഒന്നിനും പോവൂല,
സത്യം !! "

അവൻ അവരുടെ ഉള്ളംകയ്യിൽ സത്യമിട്ടു.. അവരുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു..

" അല്ല, കോളേജിൽ ലീവിന്റെ കാര്യം പറയണ്ടേ..? "

ലക്ഷ്മിയമ്മ ഓർത്തെടുത്തുക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

" ഏയ്യ്.... അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല... ചെല്ലുമ്പോ പറയാം, അടയാളം ഉണ്ടല്ലോ കാണിക്കാൻ.. "

അവൻ അവരെ അശ്വസിപ്പിച്ചു.. ക്ലാസിൽ വല്ലപ്പോഴുമേ കയറാറുള്ളൂ എന്ന സത്യം അവർക്ക് അറിയില്ലല്ലോ..

"ഇന്നിപ്പോ അവരെന്താ ക്ലാസിൽ പോവാഞ്ഞത്.? "

സിതാരയും നീതുവും പോവാത്തതിനെ പറ്റി സിദ്ധു അപ്പോഴാണ് ചിന്തിച്ചത്..

" ഓ... എനിക്കറിയില്ല.. ഉത്സവം കഴിഞ്ഞതിന്റെ ക്ഷീണമായിരിക്കും..മോൻ വിശ്രമിച്ചോ, ഞാൻ താഴേക്ക് പോവാണ്..

വിശക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ നേരത്തെ പോലെ ഒന്ന് കൂക്കിയാൽ മതി, ഇങ്ങോട്ട് എത്തിക്കാം..."

അവർ ഒറ്റ