Chapter Title : നീലത്താമര [ഉർവശി മനോജ്]

പോയി ഫുൾ ടാങ്ക് പെട്രോൾ അടിച്ചു തിരികെ വന്നപ്പോൾ വെറുതെ ഓർത്തു .... ഈ ബൈക്കിൽ മീനാക്ഷി അവളുടെ ആദ്യ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം ചേർന്നിരുന്നിട്ട്‌ ഒരു പാട് യാത്ര ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകും .... അന്നവർ ആരും കേൾക്കാതെ ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങൾ പങ്കു വച്ചിട്ടുണ്ടാകും .. അവളുടെ ആദ്യ ഭർത്താവിനെ പറ്റിയുള്ള ഓർമ പോലും എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നു. തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയപ്പോഴേക്കും മീനാക്ഷി ചാനലിൽ നിന്നും തിരികെ വന്നിരുന്നു.

"ഹ ... എത്തിയോ ... എഡിറ്ററെ കണ്ടിട്ട് എന്ത് പറഞ്ഞു ?"

ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ മീനാക്ഷിയോട് ചോദിച്ചു.

"വിചാരിക്കുന്ന പോലെ നിസ്സാരമായ ഒരു കാര്യമല്ല അതീവ ശ്രദ്ധ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു .. ക്യാമറ മാത്രം മതിയോ ക്യാമറാമാനെ കൂടെ വിടണ്ടെ എന്നും ചോദിച്ചു "

"അപ്പോൾ താൻ എന്തു പറഞ്ഞു ?"

തെല്ലൊരു ആകാംക്ഷയോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"എന്തു സംഭവിച്ചാലും എന്റെ കൂടെ നിൽക്കുവാൻ ആൾ ഉണ്ടെന്നും ആ ആൾ തന്നെ എന്റെ ക്യാമറാമാൻ ആകും എന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞു "

അല്പം നാണത്തോടെ മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു.

"ബെസ്റ്റ് ... എന്നെയാണോ നീ ക്യാമറാമാൻ എന്നുദ്ദേശിച്ചത് മൊബൈൽ ഉപയോഗിച്ച് ഫോട്ടോ എടുത്താൽ പോലും ഷേക്ക് ഇല്ലാതെ എടുക്കാൻ വലിയ പാടാണ് .. എന്താകുമോ എന്തോ "

ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

യാത്ര പറയാൻ നേരം മാലതി ആന്റിയെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല ...

"നാളെ ... കേസിന്റെ വിധി വരുമല്ലോ .. അതോർത്ത് അമ്മ ടെൻഷനിൽ കിടക്കുകയാണ് " മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ സത്യാവസ്ഥ മനസ്സിലായ എനിക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി ... കൂതി വരെ പൊളിച്ച് അടിച്ചതല്ലെ , അപ്പി പോലും ഇടാൻ പറ്റി കാണില്ല .. സാരമില്ല ഒന്നു രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് ശരിയാകും എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

രാവിലെ ചാനലിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ഉള്ള ചുരിദാർ ആയിരുന്നില്ല മീനാക്ഷി ധരിച്ചിരുന്നത് .... ഒരു ഇറുകിയ നീല കളർ സ്കിൻ ഫിറ്റ് ജീൻസും ബ്ലാക്ക് ടീ ഷർട്ടും ആയിരുന്നു വേഷം. തുടയുടെ അഴക് അളവുകൾ കാണുന്ന ഏതൊരുവനും