Chapter Title : നീരജയുടെ പരിണാമം [അനിമോൻ]

അയൽക്കാരൻ റിട്ടയേർഡ് ആർമി കാരൻ ശേഖർ ദാസ് ഈ അറുപത്തിയഞ്ചു വയസുകാരൻ എന്റെ മുപ്പത് വയസുള്ള ഭാര്യയുടെ ഇന്നർ വിയർ മോഷ്ടിക്കുന്നത് കാണുമ്പോ അതും അമ്പത് കിലോമീറ്റർ ദൂരം യാത്ര ചെയ്ത് ഇവിടെ വരണമെങ്കിൽ .

അയാൾക്കു എന്റ ഭാര്യയോട് എത്ര മാത്രം കാമാസക്തി ആയിരിക്കും .

ഞാൻ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ ഒക്കെയും അയാൾ എന്നോട് മിണ്ടാൻ വന്നാലും ഞാൻ അയാളോട് മിണ്ടാൻ ചെന്നാലും എന്നെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടം നോക്കും വീട്ടുകാർക്ക് അയാളോട് ഒരു വിധ്വേഷവും ഇല്ല ബട്ട് ഇവൾക്ക് അയാളെ ഇഷ്ട്ടം അല്ല അതിന്റെ കാരണവും ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടില്ല അതിന്റെ ആവശ്യവും എനിക്ക് വന്നിട്ടില്ല .

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തൊക്കയോ ഫീൽ ചെയ്യുവാ .

ഇന്ന് ആ സി ഐ പെണ്ണുമ്പിള്ളയോട് എന്റ പെണ്ണ് അവന്മാർ പറഞ്ഞ കാര്യം പറഞ്ഞത് എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഒരു കോർണറിൽ ഇപ്പോഴും മുഴങ്ങുന്നു .

ടാ അളിയാ നീ മുന്നിൽ കയറിയാൽ മതി എനിക്ക് ഇവളുടെ ബേക്ക് കണ്ടിട്ട് പിന്നിൽ കയറ്റാനാ തോന്നുന്നെ ഇതൊരു ആറ്റം ചരക്ക് തന്നെ എന്റെ പൊന്നോ ….

ടാ എന്താടാ ആലോചിക്കുന്നെ നീരജയുടെ ചോത്യം കേട്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കവേ .

അവൾ എന്താന്ന് കൈകൊണ്ടും മുഖഭാവം കൊണ്ടും എന്നോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ …

എന്റെ ഉത്തരം : അഴക് ആപത്ത് ആണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ പ്രേമിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്തോട്ടും നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിയ അന്നുതൊട്ട് ഇന്നേവരെ അനുഭവിച്ചു അറിയുവാ ആ പിള്ളേർ പറഞ്ഞപോലെ നീ ഒരു ആറ്റം