Chapter Title : നേർച്ചക്കോഴി 2 [Danmee]

എന്ന്  എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു എന്നലും എന്റെ  നഷ്ടങ്ങളുടെ കാരണം നീ എന്ന് ചെയ്ത മണ്ടത്തരം ആണെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ ദേശ്യം കൂടുകയാണ് ചെയ്തത്... എനിക്ക്  ഇനിയും സമയം ഉണ്ട്  നിന്റെ കാര്യം അങ്ങനെ  അല്ല . നിന്നെ മനസിലാക്കുന്ന ആരെങ്കിലും നിന്റെ കൂടെ ഇല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ ഈ സമൂഹം വെറുതെ വീടില്ല ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ റിയാസും  ഷാഹിനയും ആ

പെൺകുട്ടിയും കൂടി ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നു റിയാസ് : ഡാ കഴിഞ്ഞു പോകാം....... ആഹാ  നിങ്ങൾ എല്ലാം  സംസാരിച്ചു തീർത്തോ........  ഞാൻ  ചോദിക്കാൻ വിട്ടുപോയി  അഞ്ജന  എന്താ ഇവിടെ അഞ്ജന  : ഒരു ഫ്രണ്ടിനെ കാണാൻ വന്നതാ മൂന്നാം നിലയിൽ ആണ് ഞങ്ങൾ കുറച്ചു നേരം കൂടി സംസാരിച്ചു. എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം  ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു പരസ്പരം ഫോൺ നമ്പർ കൈമാറി. കാറിൽ കയറുമ്പോൾ ആ  പെൺകുട്ടി വീട്ടിൽ പ്രശ്നം ആകും  കൈക്ക് എന്ത് പറ്റി എന്ന് പറയും എന്നക്കെ പറഞ്ഞു കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ മനസ്സിൽ അഞ്ജന പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു. അവളോട് ഉള്ള എന്റെ ദേഷ്യം മാറി കുറ്റബോധത്തിൽ എത്തിയിരുന്നു. വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോളും എന്റെ മനസ് വേറെ എവിടെയോ ആയിരുന്നു. റിയാസ് കോളേജിലെക് വണ്ടിവിടാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ്  ഞാൻ ചിന്തയിൽ നിന്നു ഉണർന്നത് " അതെന്തിനാ ഇപ്പോൾ കോളേജിൽ പോകുന്നത്... നമ്മുക്ക്  ഇവരെ അവരുടെ വീടിനു അടുത്ത് ഇറക്കിയാൽ പോരേ" " നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത് ഇവൾ  കോളേജ് ബസ്സിൽ ആണ് വരുന്നത്...........അതിൽ തന്നെ  വീട്ടിൽ ചെന്നില്ലെങ്കിൽ സംശയം വരും എന്ന പറയുന്നത് " "അതിനു ഷാഹിനടെ  വീട് കോളേജിന് അടുത്ത് അല്ലെ അവളെ  നമ്മൾ അല്ലെ ഇന്ന് വഴിയിൽ നിന്നു വണ്ടിയിൽ കേറ്റിയത് " " ഡാ ഞാൻ  അഞ്‌ജലിയുടെ  കാര്യം ആണ്  പറഞ്ഞത് " "ഏത് അഞ്‌ജലി " " ഡാ നിനക്ക് ഇവളെ  അറിയില്ലേ... നമ്മുടെ കോളേജിൽ തന്നെ ഫസ്റ്റ് ഇയർന്  പിഠിക്കുവാ " അത്‌  എനിക്ക്  പുതിയ  അറിവ് ആയിരുന്നു. ഞാൻ  സംഭവം ത്തിന് ശേഷം പെൺകുട്ടികളെ അതികം അങ്ങനെ