Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 10 [കാവൽക്കാരൻ]

അവളുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും വന്നു.

​"ദേവാ... ആ ഫോൺ ഒന്ന് എടുത്ത് ആരാണെന്ന് നോക്കാമോ...?"

​എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നില്ലേ ഞാൻ കാത്തിരുന്നത്!

അവളുടെ അനുവാദം കിട്ടിയതും കാത്തിരുന്ന അവസരം പാഴാക്കാതെ ഞാൻ ​എന്റെ വലത് കൈ അവളുടെ വയറിൽ നിന്നും സാവധാനം താഴേക്ക്, അവളുടെ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് നീക്കി...

​നല്ല ഇറുകിയ ജീൻസ് ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് പോക്കറ്റിനുള്ളിലേക്ക് കൈ കടത്താൻ അല്പം പണിപ്പെടേണ്ടി വന്നു.

എങ്കിലും, ആ ഇടുങ്ങിയ വിടവിലൂടെ വിരലുകൾ തെന്നിയിറങ്ങിയപ്പോൾ കിട്ടിയ സുഖം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ വയ്യ.

പോക്കറ്റിന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂടും അവളുടെ തുടകളുടെ മാർദ്ദവവും എന്റെ വിരലുകൾക്ക് ഒരു ലഹരിയായി മാറി.

​ഫോൺ വിരൽത്തുമ്പിൽ തടഞ്ഞെങ്കിലും അത് എടുക്കാൻ ഞാൻ മെനക്കെട്ടില്ല.

പകരം, ഫോണിനെ അവിടെത്തന്നെ വിട്ടിട്ട് എന്റെ വിരലുകൾ ആ പോക്കറ്റിന്റെ ഇടുക്കത്തിൽ, അവളുടെ തുടകളിൽ അമർന്നു.

​വെറുതെ അമർത്തുകയല്ല, അവിടെ ഞാൻ എന്റെ കലാവിരുതു തന്നെ പുറത്തെടുത്തു.

​ജീൻസിനുള്ളിലൂടെയാണെങ്കിലും, എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നത് പോലെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഒന്ന് അമർത്തിയും, തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് ആ മൃദുവായ ഭാഗത്ത് വട്ടത്തിൽ ഉരസിയും ഞാൻ ആ നിമിഷം പരമാവധി ആസ്വദിച്ചു.

​എന്റെ വിരലുകൾ ചലിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് അവൾ സീറ്റിൽ ഒന്ന് പുളയുന്നത് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ സുഖം അവളും ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവളുടെ ശ്വാസഗതിയുടെ വേഗതയിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

​"ദേവാ... ഫോൺ..."

​ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അവൾ പാതിവഴിയിൽ വാക്ക് നിർത്തി.

ഛേ ഒന്ന്‌ ആസ്വദിച്ചു വന്നതായിരുന്നു... 😒

അവസാനം കഷ്ടപ്പെട്ട് ആ ഫോൺ പുറത്തെടുത്ത് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തെളിഞ്ഞ പേര് 'രാഹുൽ' എന്നായിരുന്നു.

​സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവന്റെ ആ പേര് കണ്ടപ്പോഴാണ്, ഭൂമിയിൽ അങ്ങനെ ഒരു ജന്മം കൂടി ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന കാര്യം പോലും എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്.

​ഫോൺ കൈക്കുള്ളിലിരുന്ന് വിറയ്ക്കുകയും റിങ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ എന്റെ മനസ്സ് വന്നില്ല.

അത് റിങ് ചെയ്ത് നിൽക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നു.

​മിക്കവാറും ഞങ്ങളെ കാണാത്തതുകൊണ്ട് വഴിയറിയാൻ വേണ്ടി