Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 10 [കാവൽക്കാരൻ]

എന്നാൽ ആകുംവിധം അവളുടെ ചന്തി വിടവിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടെ തള്ളിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു..

സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ ഈ നീങ്ങൽ കാരണം, പുറകിൽ ഇനി ഒരാൾക്ക് കൂടി ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലം ഞാൻ ബാക്കിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

​പക്ഷേ, എന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവളിൽ നിന്ന് മറുപടിയൊന്നും കിട്ടാതായപ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു ആന്തൽ തുടങ്ങി.

ചോദിച്ചതും ചെയ്തതും അതിരുകടന്നുപോയോ? ആ മൗനം എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി.

​സ്വന്തം മനസ്സിനെ പഴിച്ചുകൊണ്ട്, അവളുടെ ആലില വയറിൽ മുറുകിയ കൈ പിൻവലിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുങ്ങി.

​അപ്പോഴാണ് അവൾ സീറ്റിൽ ഒന്നുകൂടി ഞെരുങ്ങിയിരുന്നത്. ശേഷം കാറ്റിലൂടെ അവളുടെ ശബ്ദം ഒഴുകിയെത്തി.

​"ഇപ്പൊ വേണ്ട ദേവാ... ഇവിടുന്ന് ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ ഒരു ഇടവഴിയിലേക്ക് കയറും... അതുവരെ നീയൊന്ന് ക്ഷമിക്ക്..."

​ഉണങ്ങി വരണ്ട മരുഭൂമിയിൽ പെട്ടെന്നൊരു മഴ പെയ്താലുള്ള ആശ്വാസമായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾ എനിക്ക് നൽകിയത്.

പിൻവലിക്കാൻ തുടങ്ങിയ കൈകൾ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ, കുറച്ചുകൂടി അവകാശത്തോടെ ഉറപ്പിച്ചു വെച്ചു.

​ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ഒരു ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.

​ആദ്യം ഞാൻ എന്റെ പോക്കറ്റിലാണ് നോക്കിയത്. അപ്പോഴാണ് കൃതി തന്ന ഫോൺ പൊട്ടിച്ചു നോക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടിയിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്.

​അപ്പോൾ ശബ്ദം എന്റെ അടുത്തുനിന്നല്ല... അത് അവളുടെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നുതന്നെയാണ്!

വീണ്ടും മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി....

ഇത് എനിക്ക് വേണ്ടി ദൈവം സ്‌പെഷ്യലായി ഒരുക്കിത്തന്ന അവസരമാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി.

​എന്റെ മനസ്സ് അപ്പോഴേക്കും കാടുകയറി ഓരോന്ന് ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.

വണ്ടി ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിധി, പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുക്കാൻ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു... അത് അനുസരിക്കാനെന്ന വ്യാജേന അവളുടെ ഇറുകിയ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് കയ്യിട്ട്, ആ വെണ്ണത്തുടകളിൽ വിരലുകൾ അമർത്തി സുഖിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു രംഗം ഞാൻ അപ്പോളേക്കും മനക്കോട്ട കെട്ടി.

​പക്ഷേ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒരു ആശങ്കയും തലപൊക്കി. ഇനി അതല്ല, ബൈക്ക് സൈഡാക്കി അവൾ തന്നെ ഫോൺ എടുത്താലോ?

​അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എന്റെ ആ മോഹമെല്ലാം വെള്ളത്തിലാകും...

ദൈവമേ പണി തരല്ലേ എന്ന് ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു.

​പക്ഷേ, എന്റെ പ്രാർത്ഥന വെറുതെയായില്ല. കാറ്റിലൂടെ