Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 12 [കാവൽക്കാരൻ]

പറഞ്ഞു നിർത്തി.

​അത് കേട്ടതും ഫൈസലിന് സമനില തെറ്റി.

"എടാ... നിന്നെ ഞാൻ...!"

എന്ന് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ എനിക്ക് നേരെ കൈ ഓങ്ങിയതും, ഇടിമുഴക്കം പോലെ സച്ചിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും ഒരേ സമയത്തായിരുന്നു.

​"പ്പാ...പാണ്ടികരിമ്പാറപട്ടിപൊലയാടികഴുവേറിടെ മോനേ... നിന്ന് നാണം കേടാതെ പോവാൻ നോക്കടാ നായേ... ആണുങ്ങളുടെ വില കളയാതെ..."

​😳

​ഒരു നിമിഷം അവിടെ വീശിയ കാറ്റ് പോലും നിശബ്ദമായിപ്പോയി!

​തെറിവിളിക്കാനുള്ള കഴിവ് ദൈവം എല്ലാവർക്കും കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത് ഇത്രയും താളലയത്തോടെ, കേൾക്കുന്നവർക്ക് അതൊരു സംഗീതം പോലെ തോന്നുന്ന രീതിയിൽ, ഇത്ര മാധുര്യത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ സച്ചിന് മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് എനിക്ക് അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.​അതൊരു തെറിയായിരുന്നില്ല... അതൊരു കലയായിരുന്നു!..

വന്നവരും നിന്നവരുമെല്ലാം ഒരു നിമിഷം നടുങ്ങി.

ഞാൻ ആദ്യം നോക്കിയത് അവനേ നോക്കിനിന്ന പെണ്ണിനെയായിരുന്നു. ശുദ്ധ സംഗീതം കേട്ട് വിറച്ചു നിൽക്കുകയായിരിക്കും എന്ന് കരുതിയ എനിക്ക് തെറ്റു പറ്റി. അവൾ വായ പൊത്തി ചിരി മറക്കാൻ പെടപ്പാട് പെടുകയാണ്...

മൊത്തത്തിൽ നാറിയത് പോരാതെ, കൂടെ വന്നവർ പോലും ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഫൈസലിന് അത് സഹിക്കാനായില്ല..

​പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം മാറി... പകരം വല്ലാത്തൊരു ചിരി അവിടെ തെളിഞ്ഞു. ഒരു വില്ലൻ ചിരി.

​അവൻ നോക്കുന്നത് സച്ചിന്റെ മുഖത്തേക്കല്ല... അവന്റെ കയ്യിലേക്കാണ്. കുറച്ചുകൂടെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ സച്ചിന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ പഴയ മുറിവുണ്ടായ പാടിലേക്കാണ്.അവന്റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിയുടെ നിറം മാറി,

​ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്കെന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നി....

​തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം...

സച്ചിൻ വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞതും അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ചോര പൊടിയാൻ തുടങ്ങിയതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു!