Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 13 [കാവൽക്കാരൻ]

ഞാൻ മരിച്ചത് കേട്ടിട്ടും മൈരന്റെ ശ്രദ്ധ ഒഴുക്കിലാണോ ഉടക്കിയത്... 😤

രാഹുൽ:-"ഇനി... കവി ഉദ്ദേശിച്ചത് ജീവിതമാകുന്ന പുഴയുടെ ഒഴുക്ക് വല്ലതുമാണോ...?"

രാഹുൽ തമാശരൂപേണയാണ് അത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും നിധിക്ക് മാത്രം ചിരി വന്നില്ല. അവൾ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ തുടർന്നു:

"ഞാനും അങ്ങനെയാണ് വിചാരിച്ചത്. കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അതിന്റെ വഴിക്ക് നടക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി... ഒരുപക്ഷേ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്ന ഈ മാറ്റങ്ങൾ എല്ലാം നല്ലതിനായിരിക്കും എന്നൊരു പ്രതീക്ഷ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ... "

അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി. ആ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു നിസ്സഹായത നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തോടെ അവൾ വീണ്ടും തുടർന്നു:

​"സത്യം പറഞ്ഞാൽ... ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാത്ത ഒരവസ്ഥയിലാണ് ഞാനും.എന്നിരുന്നാലും നിങ്ങളോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല എന്ന് വിചാരിക്കരുത്. ഇത്രയും നേരത്തെ... അല്ലെങ്കിൽ ഈ സമയത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ നിങ്ങൾ ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിയുന്നത് ഇതാദ്യമായാണ്. കഴിഞ്ഞ ജന്മങ്ങളിലൊന്നിൽ പോലും നമ്മൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല."

​അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"അതിന് കാരണം വേറൊന്നുമല്ല... ഓരോ തവണയും ഒടുവിൽ നിങ്ങൾ ചോരയിൽ കുളിച്ച് ജീവച്ഛവമായി കിടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ... അത് താങ്ങാൻ ഞങ്ങൾക്കാവില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് പരമാവധി നിങ്ങളെ ഇതിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിച്ചു. ഒന്നും അറിയിക്കാതെ മാറ്റിനിർത്തി..."

​അവൾ എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി, കയ്യിലിരുന്ന വിരലുകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.

​"പക്ഷേ... വിധിയെന്ന പോലെ ഓരോ തവണയും അവസാനം നിങ്ങൾ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങളെല്ലാം കണ്ടുപിടിക്കും. ഞങ്ങൾക്ക് താങ്ങായി കൂടെ നിൽക്കും. ഒടുവിൽ..."

​അവൾ വാക്ക് മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല. ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു.അവൾ

പറഞ്ഞു നിർത്തിയെങ്കിലും അതിന്റെ