Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 13 [കാവൽക്കാരൻ]

എനിക്കായിരുന്നു..

​നിധി എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി:

​"എല്ലാ അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും ഒഴിവായാൽ പോലും ഈ ലൂപ്പിൽ ഞങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ കാലം ജീവിക്കാൻ സാധിക്കില്ല ദേവാ..."

​"ഇവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഒന്ന് രണ്ട് തവണ ഞങ്ങൾ ആ കാര്യം പരീക്ഷിച്ചു നോക്കിയതാണ്. അപകടം പിടിച്ച സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു മാറി, പലതും മറന്ന്, സഹിച്ച് ഒരു സാധാരണ ജീവിതം ജീവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു "

​"പക്ഷേ ഒരു ദിവസം രാത്രി ഉറങ്ങി, എണീക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ കാണുന്നത് പഴയ കാഴ്ചയാണ്. ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ആ ഗുഹയുടെ പുറത്ത് എത്തിയിട്ടുണ്ടാകും. സമയവും കാലവും എല്ലാം പഴയപടി ആയിട്ടുണ്ടാകും."

​"ഞങ്ങൾ പത്തുപേരും മരിച്ചാൽ മാത്രമേ ഈ ലൂപ്പ് വീണ്ടും പുനരാരംഭിക്കൂ എന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം. പക്ഷേ മരിച്ചില്ലെങ്കിലും ഒരു നിശ്ചിത സമയം കഴിഞ്ഞാൽ വിധി ഞങ്ങളെ തിരികെ അവിടെത്തന്നെ എത്തിക്കും....പോരാത്തതിന് ആ രാത്രി എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നുള്ള ഓർമ്മയും ഉണ്ടാവില്ല"

​"ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഉള്ളത് ഒരു കടുംകെട്ടിലാണ്... ആ കെട്ടാഴിക്കാതെ, അല്ലെങ്കിൽ ഇതിന്റെ ഉത്തരം കണ്ടെത്താതെ നമുക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിക്കില്ല..."

അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി

ഇനി അവര് പറയുന്നതൊന്നും കേട്ട് നിൽക്കാനുള്ള ത്രാണി എന്റെ പാവം തലച്ചോറിനില്ല.

ഞാൻ അവിടെ നിന്നും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നേരെ അകത്തേക്ക് വിട്ടു.

​അല്ലെങ്കിലും പുറത്തെ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ച് തല പുകയ്ക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത്, മിസ്സിന്റെ ആ വെളുത്തു കൊഴുത്ത ശരീരം കണ്ട് കണ്ണ് കുളിർപ്പിക്കുന്നതാണ്. ആ ഉടലൊന്നു കണ്ടാൽ, അല്ലെങ്കിൽ സാരിക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചു വെച്ച ആ വിസ്താരമേറിയ ചന്തിയുടെ കുലുക്കം കണ്ടാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമേ എനിക്കുള്ളൂ...

​"മിസ്സേ.... ചായ..."

​ഉള്ളിലെത്തിയതും അറിയാതെ തന്നെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ഒരു നീട്ടിവിളി വന്നുപോയി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആവേശത്തിൽ വിളിച്ചുപോയതാണ്.

​എന്റെ വിളി കേട്ട് കിച്ചണിൽ നിന്നും മിസ്സ് ഒന്ന് എത്തിനോക്കി.ശേഷം വീണ്ടും തല ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു.

​ശ്ശെ... ഇനിയിപ്പോ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെയൊരു അടുപ്പം കാണിച്ചത് പുള്ളിക്കാരിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ ആവോ...? ഒരു ആവേശത്തിന് കേറി വിളിക്കുകയും ചെയ്തു...

​ഞാൻ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഡൈനിംഗ്