Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 13 [കാവൽക്കാരൻ]

തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു എന്നാ കാര്യം..!

എന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റം ചേച്ചി ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു...

​സഭാഷ്..... 😐

പണി പാളി!

​ഞാൻ പതിയേ തല ചെരിച്ചൊന്ന് നോക്കി.

ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് 'ഇവൻ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് എങ്ങനെ ചുമ നിർത്തി?' എന്ന അമ്പരപ്പ് പ്രകടമായിരുന്നു....

തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം, ഇതെല്ലാം എന്റെ അഭിനയമായിരുന്നു മനസ്സിലായതോടെ ദേഷ്യമില്ലാഞ്ഞിട്ട് കൂടി ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ വിടർന്നു വന്നു...കൈകൾ വായുവിൽ പൊന്തി

പെട്ടെന്നാണ്ആമിയുടെ ശബ്ദം കാതുകളിലേക്ക് എത്തിയത്...

​"എന്തുപറ്റി ദേവാ...? വല്ലാതെ ചുമയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടല്ലോ..."

​"ഏയ് ഒന്നുമില്ല... ചായ തൊണ്ടയിൽ പോയതാ..."

ഞാൻ ഒരുവിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു...

​ചേച്ചി അപ്പോഴേക്കും എല്ലാവർക്കും ചായയും പലഹാരങ്ങളും എടുത്തു കൊടുത്തു. രാഹുൽ ആണെങ്കിൽ ആഴ്ചകളായി പട്ടിണി കിടന്നവനെപ്പോലെ പലഹാരപ്പാത്രത്തിലേക്ക് ചാടി വീണു.

​ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഗൗരവവും പേടിയുമൊക്കെ മാറി അന്തരീക്ഷം മെല്ലെ തണുത്തു. ചായകുടി കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഉമ്മറത്തേക്ക് മാറി. പിന്നെ വർത്തമാനങ്ങളുടെ ഘോഷയാത്രയായിരുന്നു.

​ലൂപ്പിനെക്കുറിച്ചും മരണത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള വലിയ വലിയ ചർച്ചകൾ തൽക്കാലത്തേക്ക് മാറ്റി വെച്ച്, പഴയ കോളേജ് തമാശകളും, സിനിമയും, നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളുമൊക്കെയായി ഞങ്ങൾ സമയം കൊന്നു.

പുറത്ത് പകൽ വെളിച്ചം മാഞ്ഞ്, സന്ധ്യ ഇരുട്ടിന് വഴിമാറുന്ന സമയം...

​ഞങ്ങളുടെ ചിരിയും വർത്തമാനവും അതിന്റെ മൂർദ്ധന്യത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ്, ദൂരെ നിന്നും അന്തരീക്ഷത്തിന് ഭാരം കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ആ ശബ്ദം ഒഴുകിയെത്തിയത്.

​ആദ്യം അതൊരു മുഴക്കം മാത്രമായിരുന്നു. കാറ്റ് വീശുന്നതുപോലെ അവ്യക്തമായ ഒന്ന്.

​പക്ഷേ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ ശബ്ദത്തിന് വ്യക്തത വന്നു.

നിശബ്ദമായ ആ മലയിടുക്കുകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന പെരുമ്പറയുടെ ഘനഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം!

​"ഡും... ഡും... ഡും..."

​താളത്തിലുള്ള ആ കൊട്ട്