Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 13 [കാവൽക്കാരൻ]

വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരം കേട്ടതും ഞാൻ ഷോക്കേറ്റവനെപ്പോലെ ബെഡിൽ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റു.

​"എന്താ...? എന്താടി പറ്റിയേ...? കാര്യം പറ..."

​എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു:

​"ദേവാ... നീ വേഗം വായോ... ഈ കൃതികക്ക് പ്രാന്താണ് ദേവാ... ഇവൾക്ക് മുഴുവട്ടാണ്..."

​പക്ഷേ അവൾ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കുന്നതിന് മുൻപേ, ഫോണിലൂടെ മറ്റൊരു അലർച്ച കേട്ടു.

കൃതികയുടെ ശബ്ദം!

​"പ്രാന്ത് നിന്റെ അപ്പനാടി...!"

ഫോണിലൂടെയുള്ള ആ ബഹളം കേട്ടതും എന്റെ നിയന്ത്രണം പോയി.

​"റോസേ... നീ കരയല്ലേ... എന്താടി അവിടെ പ്രശ്നം? എന്താ കാര്യം എന്ന് പറ..."

​അവളുടെ തേങ്ങൽ മാത്രം മറുപടിയായി കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു:

​"നീ പേടിക്കണ്ട... ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ വരാം... കാർ എടുത്ത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്..."

​"വേണ്ട ദേവാ...!"

​അവൾ പെട്ടെന്ന് എന്റെ വാക്കുകൾ തടഞ്ഞു.

​"വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ട് കാര്യമില്ല ദേവാ... ഞാനിപ്പോൾ വീട്ടിലല്ല..."

​"പിന്നെ...? നീ എവിടെയാ?"

എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.

​ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ അത് പറഞ്ഞു:

​"ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ... ആ മലയിലേക്കുള്ള വഴിയുടെ മുന്നിലാണ്..."

​അതുകേട്ടതും ഒരു നിമിഷം എന്റെ രക്തം മരവിച്ചു പോയി. തലയിൽ വലിയൊരു ഭാരം വന്നതുപോലെ. രാത്രി... ആരുമില്ലാത്ത ആ മലയടിവാരത്ത്...!അതും ഇത്ര പ്രശ്നങ്ങൾ നടക്കുന്നതിനിടയിലും...

ഇതെന്തായാലും കൃതിയുടെ പണിയായിരിക്കും ഒരു പക്ഷേ ഈ കാര്യം പറയാനായിരിക്കുമോ അവൾ എന്നേ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്...

​"എടി... നിനക്ക് വട്ടുണ്ടോ...? അങ്ങോട്ട് കയറരുത്... അവിടെ നിൽക്ക്... ഒരടി മുന്നോട്ട് വെക്കരുത്..."

​ഞാൻ അലറുകയായിരുന്നു.

"വേഗം വാടാ എനിക്ക്.... എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു..."

​"എടി പൊട്ടീ... എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടാതിരുന്നപ്പോൾ നിനക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കാമായിരുന്നില്ലേ...? സച്ചിനെയോ രാഹുലിനെയോ ആമിയെയോ ആരെങ്കിലും...?"

​"ഞാൻ വിളിക്കാൻ നോക്കിയതാ ദേവാ... പക്ഷേ കൃതിക അതിന്