Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 13 [കാവൽക്കാരൻ]

ഒരു സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.

​"എങ്കിൽ നിൽക്ക്... ഞാനീ വാതിൽ ഒന്നുകൂടി അടച്ച് കുറ്റിയിടട്ടെ... ആരും വരാതിരിക്കാൻ..."

​അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് വെച്ച്, തിരിഞ്ഞ് വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

​

പണി പാളി....!

​അവൻ വാതിൽ തുറന്ന് നോക്കിയാൽ, ഒളിഞ്ഞുനോക്കുന്ന എന്നെ കയ്യോടെ പൊക്കും. പിന്നെ എന്ത് പറഞ്ഞ് നിൽക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

​ഞാൻ മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്നും വലിഞ്ഞു.

അവൻ വാതിലിൽ തൊടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ഒരു പൂച്ചയെപ്പോലെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഞാൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

​പുറകിൽ വാതിൽ വലിച്ചടച്ച് കുറ്റിയിടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്.

​കഷ്ടം... പിള്ളേരൊക്കെ കൈവിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു!

മൊത്തത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ സ്വന്തമായി രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ വീട്ടിൽ സിംഗിളായി, അന്തസ്സായി നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ മാത്രമാണ്!

എനിക്ക് എന്നേ തന്നേ ഓർത്ത് അഭിമാനം തോന്നി...

​ഇനിയും ഇവിടേ കറങ്ങി നടന്നാൽ മറ്റു പലതും കാണേണ്ടിയും കേൾക്കേണ്ടിയും വരും. അതുകൂടി താങ്ങാനുള്ള ശേഷി ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ നേരേ എന്റെ റൂമിലേക്ക് തന്നേ നടന്നു...

റൂമിന് മുന്നിലെത്തിയ ഞാൻ വാതിൽ തുറക്കാൻ നോക്കി.പക്ഷേ തുറന്നില്ല...

അത് ഉള്ളിൽ നിന്നും പൂട്ടിയിരിക്കുകയാണ്!

​

ഇവരിത് അകത്ത് എന്ത് ചെയ്യുവാ...?

ഇനിയിപ്പോ വല്ല ലെസ്ബിയൻ പരിപാടിയും മറ്റോ നടത്തുകയാണോ...? രണ്ടു പേരും കുറച്ചു കാലത്തിനു ശേഷം സൗഹൃദം പുതുക്കിയതല്ലേ അതിനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാൻ പറ്റില്ല.

​ആ... എന്തെങ്കിലും കാട്ടിക്കൂട്ടട്ടെ... പുല്ല്

​എല്ലാം കൊണ്ടും ആവേശം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടതിനാൽ അവരെ വിളിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിക്കാനോ വാതിലിൽ മുട്ടാനോ ഞാൻ നിന്നില്ല.

നേരെ തൊട്ടപ്പുറത്ത് തുറന്നു കിടക്കുന്ന നിധിയുടെ