Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 15 [കാവൽക്കാരൻ]

നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ അവൾ വേഗത്തിൽ ഓടിപ്പോയി ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു. ഒരു പിടി ഐസ് ക്യൂബ്സുമായി അവൾ പാഞ്ഞുവന്നു.

ശേഷം ആമിയും നിധിയും കൂടി എന്റെ ഇരുവശത്തായി നിന്നു. നീരു വന്ന് വീർത്ത എന്റെ കൈപ്പത്തിയിൽ, ആ തണുത്ത ഐസ് കട്ടകൾ അവർ മാറി മാറി വെച്ചുതന്നു.

അവരുടെ ആ സ്പർശനത്തിലും പരിചരണത്തിലും, കഠിനമായ വേദനയ്ക്കിടയിലും നേരിയൊരു ആശ്വാസം എനിക്ക് തോന്നി.

ആ നിമിഷം, മനസ്സിലൂടെ ഒരുപാട് ചിന്തകൾ കടന്നുപോയി.

​കഴിഞ്ഞുപോയ ലൂപ്പുകളെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് യാതൊരു ഓർമ്മയുമില്ല.

അവർ പറഞ്ഞുതന്ന അറിവ് മാത്രമേ എനിക്കുള്ളൂ. എങ്കിലും, എന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഇല്ലാത്ത ആ കാലയളവുകളിൽ... മാഞ്ഞുപോയ ആ ലൂപ്പുകളിൽ ഞാൻ എന്ത് പുണ്യം ചെയ്തിട്ടാവണം ഇവരെ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ സ്വന്തമായി കിട്ടിയത്?

​എനിക്കറിയില്ല... പക്ഷേ, എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ലാത്ത ആ കാലത്ത് ഞാൻ ചെയ്തു കൂട്ടിയ നന്മകളുടെ ഫലമാവാം ഈ കരുതൽ.... ഈ സ്നേഹം...

​അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ആത്മാർത്ഥത കണ്ടപ്പോൾ, ഈ വേദന പോലും ഒരു സുഖമായി എനിക്ക് തോന്നി.

​അപ്പോഴാണ്, പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ ഐഷു ചേച്ചി ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റത്. മുഖത്തൊരു വെപ്രാളം തെളിഞ്ഞു.

ശേഷം ​സ്വയം എന്തോ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട്, ഫോണുമെടുത്ത് ചേച്ചി ധൃതിയിൽ ഡൈനിങ് ഹാളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക്, സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് നടന്നുപോയി.

ആരെയാണ് ഇത്ര അടിയന്തിരമായി വിളിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, കാര്യമായ എന്തോ ഒന്നാണെന്ന് ചേച്ചിയുടെ പോക്ക് കണ്ടപ്പോൾ തോന്നി.

​സമയം മെല്ലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി...

​കൈകൾ ഇപ്പോഴും അനക്കാൻ വയ്യ. നീര് വന്ന് വീർത്തിരിക്കുകയാണ്. ചെറിയൊരു അനക്കം പോലും വലിയ