Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 20 [കാവൽക്കാരൻ]

പെൺഗന്ധം എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അത് എന്നെ വല്ലാതെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു.

ഞാൻ ആ പലകയുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു.

അവൾ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ആ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്തു നിന്നും താഴേക്ക്, എന്റെ ട്രാക്ക് പാന്റ്സിനും ബനിയനും ഉള്ളിലൂടെ എന്റെ ശരീരത്തെ ഒന്നു ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി.

"ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്...? വേദനയുണ്ടോ...?"

അവൾ ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തിൽ പരിഹാസമല്ല, മറിച്ച് വല്ലാത്തൊരു വാത്സല്യമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്....

എന്നാൽ അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് മറുപടി പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നാവിൽ വാക്കുകൾ വരാത്തവിധം ഞാൻ മരവിച്ചുപോയിരുന്നു. ആ സാമീപ്യം എന്നെ അത്രമേൽ തളർത്തിയിരുന്നു. എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി.

എന്റെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ട്, അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിടർന്ന ആ ചിരിക്ക് തിളക്കമേറി. ഒരു കുസൃതിയോടെ അവൾ തലയാട്ടി.

"സാരമില്ല... മാറിക്കോളും..."

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"നീ പോയി ബാക്കിയുള്ളവരെ വിളിക്ക്... നല്ല ക്ഷീണം കാണും എല്ലാവർക്കും. കുളിച്ചുകഴിഞ്ഞ് താഴേക്ക് വാ... ആഹാരം കഴിക്കാം..."

ഒരു മുതിർന്ന കാരണവരെപ്പോലെ അവൾ പറഞ്ഞെങ്കിലും, ആ സ്വരത്തിൽ തേൻ ഒഴുകുന്നതുപോലത്തെ മാധുര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ ആ തേക്ക് പലകയിൽ നിന്നും സാവധാനം എഴുന്നേറ്റു.

അവൾ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ, അവളുടെ ഉയരം എന്റെ മൂക്കിനൊപ്പം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പക്ഷേ, ആ നിമിഷം അവൾക്ക് എന്നേക്കാൾ വലിപ്പമുള്ളതുപോലെ തോന്നി.

അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വമിച്ചിരുന്ന ആ ചൂട്... അത് എന്നെ തൊട്ടുരുമ്മി നിന്നു. വിയർപ്പും മുല്ലപ്പൂവും ചേർന്ന ആ വശ്യഗന്ധം എന്റെ ശ്വാസകോശത്തിൽ നിറഞ്ഞു.

ഞാൻ അനങ്ങാൻ കഴിയാതെ ശിലപോലെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന്, ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവൾ എന്റെ നേരെ ഒന്ന് ഉയർന്നു. കാൽവിരലുകളിൽ ഊന്നി, അവളുടെ മുഖം എന്റെ മുഖത്തോട് അടുത്തു.

ഞാൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു.

അവളുടെ മൃദുവായ, ചെറിയ വിയർപ്പിന്റെ ഉപ്പുരസമുള്ള ആ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ