Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 24 [കാവൽക്കാരൻ]

കളഞ്ഞു. ദേവിയുടെ ആ ഒരൊറ്റ പ്രഹരത്തിൽ എന്റെ ശക്തി മുഴുവൻ തകർന്നുപോയി, ഒപ്പം എന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന രുധിരമണി പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയും ചെയ്തു."

​മാനസ ഒന്ന് നിർത്തി, സങ്കടത്തോടെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

​"അന്ന് മുതൽ എനിക്ക് രുധിരമണിയുടെ ആ പൂർണ്ണമായ ശക്തി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ആകെ എന്റെ ഉള്ളിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്നത് ആ രത്നത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ ഒരു ചെറിയ അംശം മാത്രമായിരുന്നു... ആ അവസാനത്തെ ശക്തിയാണ്, കുറച്ചുമുമ്പ് ആ കളരിയിൽ വെച്ച് നിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ നിനക്ക് നൽകിയത്. അതോടെ എനിക്കെന്റെ ശക്തി പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായി."

​അവർ എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി സ്വന്തം ശക്തി പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കി എന്നത് എന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു നോവായി മാറി. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവരെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

​പെട്ടെന്ന് മാനസയുടെ മുഖത്തെ ആ സങ്കടം മാറി അവിടെ വീണ്ടും വലിയൊരു ഗൗരവം വന്നുനിറഞ്ഞു. അവർ സൂക്ഷ്മമായി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

​"പിന്നെ മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി... നീ ഇങ്ങോട്ട് ആദ്യം വന്നപ്പോൾ നിന്റെ മുതുകിൽ ഒരു വലിയ നാഗത്തിന്റെ ചിത്രം പതിഞ്ഞിരുന്നില്ലേ?"

​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും എന്റെ ഓർമ്മകൾ ദിവസങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് പോയി. അതെ, പുറകിൽ ആ വലിയ പാമ്പിന്റെ രൂപം! അത് എങ്ങനെ അവിടെ വന്നുവെന്ന് ഇന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല....

​"അതൊരു സാധാരണ ചിത്രമായിരുന്നില്ല... അത് നീലാംബരി നിനക്ക് നൽകിയതാണ്!"

​ആ പേര് കേട്ടതും മുറിയിലുള്ള സകലരും ഭയന്ന് വിറച്ചു. ആമിയും നിധിയും എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

​"നീ ആദ്യമായി ആ മലയിലെ ഗുഹയുടെ ഉള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ തന്നെ അവൾ നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു,"

മാനസയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വലിയൊരു മുന്നറിയിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

"നീ ആ കവാടത്തിന്റെ അടുത്തെത്തിയ ആ നിമിഷം, അവളുടെ ബാക്കിയുള്ള ശക്തി മുഴുവൻ ഉപയോഗിച്ച് അവൾ നിന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അതിൽ അവൾ വിജയം