Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 26 [കാവൽക്കാരൻ]

സേനാംഗങ്ങൾക്ക് ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

"ഞാൻ അവസാനമായി പറയുകയാണ്, ആയുധങ്ങൾ താഴെ വെച്ച് എല്ലാവരും ഇവിടുന്ന് പിരിഞ്ഞുപോകണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ബലം പ്രയോഗിക്കേണ്ടി വരും. ആരെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾക്ക് മടിയില്ല!"

അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വെറുമൊരു ഭീഷണിയിലുപരി, കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോയതിന്റെ ഒരു കടുത്ത ജാള്യത ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഈ ഭീഷണി ബാലു അങ്കിളിനെയും നാട്ടുകാരെയും ഒട്ടും സ്വാധീനിച്ചില്ല. മറിച്ച്, അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം കത്തുന്ന പകയാണ് കണ്ടത്. അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് ഒരടി വെച്ച്, തോക്കിന്റെ കുഴൽ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു,

"ബലം പ്രയോഗിക്കാനോ? ഞങ്ങളുടെ മുറ്റത്ത് വന്ന് ഞങ്ങൾക്കിട്ട് തന്നെ ബലം പ്രയോഗിക്കാനോ സാർ വന്നത്? ഈ നാട്ടിൽ സ്വന്തം വീട്ടിലിരുന്ന് സമാധാനമായി ഉറങ്ങാൻ പോലും കഴിയാത്തവരാണ് ഞങ്ങൾ. ഇനി ഞങ്ങളെ പേടിപ്പിക്കാൻ നോക്കണ്ട!"

അതൊരു തീപ്പൊരിയായിരുന്നു. ആ വാക്ക് അവസാനിച്ചതും മുറ്റത്ത് തടിച്ചുകൂടിയ നാട്ടുകാർ ഒന്നടങ്കം മുന്നോട്ട് ഇരമ്പിക്കയറി. പോലീസ് വട്ടം കൂടി നിന്ന് തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ആവേശവും ദേഷ്യവും കൊണ്ട് ഉന്മത്തരായ ജനക്കൂട്ടത്തെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ അവർ പാടുപെട്ടു.

ആദ്യത്തെ തള്ളലിൽ തന്നെ ഒരു പോലീസ് ജീപ്പിന്റെ മുകളിൽ വെച്ചിരുന്ന ലാത്തിക്കൂട്ടം നിലത്തുവീണു. അടുത്തുനിന്നൊരു യുവാവ് ആ ലാത്തിയെടുത്ത് വായുവിൽ വീശി. പിന്നെ ഒട്ടും കാത്തിരുന്നില്ല, ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ ഒരു വലിയ അടിയും തള്ളലും തന്നെ അരങ്ങേറി.

ഒരാൾ പോലീസ് ഓഫീസറുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു തള്ളിയതോടെ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടു.

പോലീസുകാർ അടിച്ചതിനും പിടിച്ചുതള്ളിയതിനും മറുപടിയായി നാട്ടുകാർ അവരുടെ കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന തീപ്പന്തങ്ങൾ വായുവിൽ ചുഴറ്റി.

"എടാ എടാ... പിള്ളേരേ, ഇവന്മാരെ വിടരുത്!"

ആരോ ഒരാൾ ഉച്ചത്തിൽ