Chapter Title : നിശാഗന്ധി 10 [വേടൻ]

അവളെന്നോട് ചോദിച്ചതിന് മറുപടി വ്യക്തമാണ്.

"" നാളത്തെനെ കുറിച്ചേനിക്ക് പേടില്ല... ഇന്ന് നീയെന്റെ ഒപ്പമുണ്ടല്ലോ...ന്റെ ചാരെയുണ്ടല്ലോ,
അതുമതി നിക്ക്... "" ഞാനവളെ ചേർത്തുവെച്ചോന്ന് പുണർന്നു. ആ കണ്ണിൽ പതിയെ ചുണ്ട് ചേർത്തു.

"" ഇഹ്ഹ്....
ചെക്കൻ വല്ലാണ്ട് പൈങ്കിളിയവണ്ണ്ട്.. ""

ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കാനായി അവളിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ച മുഖമവൾ പതിയെ പിടിച്ചു മാറ്റി, ന്നിട്ടും വിടാതെ ആ തലേ കെട്ടിന് മുകളിലൂടെ ഞാനെന്റെ സ്നേഹ സമ്മാനം അവൾക്ക് നൽകി.

"" അവൾക്കിപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ടെടാ.?? ന്തേലും സംസാരിച്ചോ നിന്നോട്...?? "'

വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയ ന്നെ തടഞ്ഞു വല്യമ്മ ചോദ്യം ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ, ന്റെ മറുപടി ഒരു ചിരിയിൽ ഒതുങ്ങുമ്പോ അവിടെ നിന്നും കൂട്ടത്തോടെ ഒരു നിശ്വാസം ഉറക്കെ കേട്ടു.

പിന്നീട് ഡോക്ടർ വന്നു കണ്ട് കഴിഞ്ഞാണ് ഓരോരുത്തരായിട്ട് അവളെ കയറി കണ്ടത്, നിരാശയുടെ കാർമേഖകൾ നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങളിലൊക്കെയും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി മാറാതെ നിന്നിരുന്നു..

പിന്നീട് നീണ്ട ഒന്നര ആഴ്ചകാലം ആശുപത്രി ജീവിതമായിരുന്നു. ഒട്ടുമിക്ക ദിവസങ്ങളിലും അവരെല്ലാം മാറി മാറി വന്നിരുന്നു ങ്കിലും ഞാൻ എപ്പോളും അവളുടെ കൂടെ തന്നെഉണ്ടായിരുന്നു.

"" ഞനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാ നിയത് കേക്കോ..??""

എയർ ഫ്രഷ്‌റിന്റെ മണം വിട്ട് മാറാതെ നിൽക്കുന്ന ആ മുറിയിൽ ഇടക്കിടെ കേൾക്കുന്ന ഫാനിന്റെ ശബ്ദം അലമുറ ഇട്ടുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു.

ഒരല്ലി സ്വന്തം വായിലേക്ക് വെച്ച് ഞാൻ അവളെ നോക്കി കാര്യത്തിൽ പുരികം അനക്കി.

"" കുറെ ആയില്ലേ ഇവിടിങ്ങനെ... വീട്ടിലൊക്കെ യൊന്ന് പോയി ഫ്രഷയിട്ട് വാ... ഇവിടിപ്പോ അമ്മേം വല്യമ്മേമൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ.. ""

ഒറ്റ വാക്കിലൂടെ അവളുടെ ആവശ്യം അവളറിയിക്കുമ്പോ മറുപടി എതിർക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ആരേലുമൊക്കെ പരിഭവം അവളുടെ കാതിൽ എത്തിച്ചിരിക്കാം.

ഞനൊന്ന് മൂളി വീണ്ടും ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി,
ന്നെ നോക്കി മനോഹരമായി ചിരിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ ഞനൊന്ന് കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു പതിയെ അവിടുന്ന് എണ്ണിറ്റു.

"" അതെ... പോണതൊക്കെ കൊള്ളാം പെട്ടന്ന് ഇങ്ങ് തിരിച് പോന്നോണം... കേട്ടല്ലോ..!""

അതിനുള്ള മറുപടിയും കൊടുത്ത് ഞാൻ പതിയെ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറത്ത് തന്നെ അമ്മയെ കണ്ടു, ഞാൻ വീട്ടിലോന്ന് പോയിട്ട് വരാം