Chapter Title : നിശാഗന്ധി 2 [വേടൻ]
നോക്കി, പിള്ളേരെല്ലാം മുടിഞ്ഞ ചിരി, ഇടക്കെപ്പോളോ ബഹളം കേട്ട് ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ വിശാല് കൈ കൊട്ടി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്, വല്ലോം അറിഞ്ഞിട്ടാണോ ന്തോ..
"" യു മെ... പ്ലീസ് ഗെറ്റ് ഔട്ട്.. "" പുള്ളി ഒറ്റ വാക്കിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും, രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യൻ കല്പിച്ചതും പാലെന്ന കണക്കെ സാറിനോട് ഒരു താങ്ക്സും പറഞ്ഞു ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..
സംഭവം ന്തോ മനസിലായ വിശാല് ന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങാൻ നോക്കിയതും പുള്ളി തടഞ്ഞു,
"" നിയിത് എവിടെ പോവാ.. ആ ഒറ്റ മൈനക്ക് കൂടുണ്ടാക്കാനോ..?? "" പുള്ളിയൊന്ന് ചിരിച്ചു, കൂടെ പിള്ളാരും.. അതും നമ്മടെ ചെക്കന്റടുത്ത്..
"" അല്ല സാറേ മറ്റേ മൈനക്ക് വഴിയറിയില്ല അപ്പൊ ഗൂഗിൾ മാപ്പിട്ട് കൊടുക്കാൻ... ന്തേ സാറും വരണ.. ""
അടിച്ച് അണ്ണാക്കിൽ കൊടുത്തിട്ടും പുള്ളിയനവനെ വിട്ടില്ല.,
ഞാമ്പിന്നെ വെച്ചു താമസിപ്പിക്കാതെ നേരെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി, ഞാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവളുടെ പിന്നിലേക്ക് അവളൊന്ന് പരുങ്ങി, അത് കണ്ട് ന്താടി ന്ന് ചോദിച്ച കൂട്ടുകാരിയോട് ന്തോ പറഞ്ഞതും അവളും ന്നെ നോക്കി,
ഞാനേതായാലും ഒന്ന് വട്ടുപ്പിടിപ്പിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു, ഞാൻ തന്റെ നേരെയാണ് വരുന്നത് ന്നറിഞ്ഞവൾ ഒന്ന് പേടിച്ചു, ന്നാൽ അവളെയും പാസ്സ് ചെയ്ത് ഒന്ന് മൈൻഡ് കൂടി ആക്കാതെ പോകുന്നത് കണ്ടതും പെണ്ണിന് സംശയം, അങ്ങനെ വരാൻ വഴിയില്ലല്ലോ ന്നൊരു തോന്നലോടെ അവളെന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി,
ന്നാൽ ആ നോട്ടത്തിനായി കാത്തിരുന്നാപ്പോലെ ഞാൻ അവളെ നോക്കി ഒരു ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ തന്നെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടതും പെണ്ണ് വീണ്ടും നിന്ന് വിരകാൻ തുടങ്ങി, ഞാൻ അവളെ നോക്കിയൊന്ന് ഗോഷ്ഠി കാണിച്ചതും ന്റെ ചേഷ്ടകൾ കണ്ടവൾ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി,
ഞനൊരു ടാറ്റയും കൊടുത്ത് നേരെ കാന്റീനിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു,
"" ഗോപിയേട്ടാ ഒരു ചായ... "" അകത്തേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും, പുള്ളി ഒരു ചിരിയോടെ ചായ എടുക്കാൻ പോയി,
"" ഇതെന്താ കുഞ്ഞേ... ക്ലാസ്സി കേറില്ലേ..? ""
പുള്ളി തോളിൽ കിടന്ന തോർത്തുകൊണ്ട് ചായ
💬 Comments
View all comments