Chapter Title : നിശാഗന്ധി 2 [വേടൻ]

കൈ കാണിച്ചു, ഞാൻ അധികം മുഖം കൊടുക്കാതെ, അതായത് പീഡന പ്രതികളെ ക്കൊണ്ട് പോകുന്ന പോലെ അവന്റെ നിഴലും പറ്റി കേറാൻ നോകിയെങ്കിലും അവര് കയ്യോടെ പിടിച്ചു,

"" ഒരു ചായ പറയട്ടെ സിദ്ധാർദ്ദേ.... "" അവരൊന്നാക്കി ചിരിച്ചതും ആ ക്ലാസ്സ്‌ മൊത്തത്തിൽ ചിരി തുടങ്ങി, കൂടെ ന്നെ പലക്കണ്ണുകളും ഒരുതരം നോട്ടം നോക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു.

"" കടുപ്പം കുറച്ച് ഒന്ന്... പഞ്ചസാര വേണ്ട ഷുഗർ കട്ട്‌ ഉണ്ടേ... "" ഞാനതേ പടി തിരിച്ചും കൊടുത്തു ഉടനെ ചിരി ഉച്ചത്തിലായി,

"" സൈലൻസ്....!!!! സീറ്റിൽ പോയിയിരിയെടാ..അവന്റെ ചായ..""

അവരെന്നെ ആട്ടി വിട്ടു, ഞാൻ പിന്നെ ഓടി അവനിരുന്നതിന്റെ അടുത്തിരുന്നു. അപ്പോളേക്കും ക്ലാസ്സിലുള്ള എല്ലാരും ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ദിച്ചു തുടങ്ങി, പ്രതേകിച്ചു ന്നെ.. കാണാൻ കൊള്ളാവുന്നതുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ഗുണം... ഞനെല്ലാരേം നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു.

പറയണമല്ലോ... ക്ലാസ്സൊക്കെ ഒരു രക്ഷയുമില്ലാത്ത ബോറായിരുന്നു, മനുഷ്യന്റെ സമാധാനം കളയാനായിട്ട്...

ന്തിയെ....? പഠിച്ചു കളക്ടർ ജോലി വാങ്ങിക്കാൻ കെട്ടിയെടുത്ത നാറി ന്തിയെ..?? ഞാൻ തല ചെരിച്ചൊന്ന് നോക്കി, മറ്റേ മോൻ കൂർക്കം വലിച്ചു കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നു.
ചെറ്റ...

'" അപ്പൊ നമ്മക് ഇനി ന്യൂ ജോയിനിസിനെ പരിചയപ്പെടാം ല്ലേ..

സിദ്ധാർഥ്... വിശാൽ...""

ബോറടിച്ചു കയ്യിലെ പേനയും കറക്കി കൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി, പിനേം വിളി വന്നതും ഞാൻ വിശാലിനെ തട്ടി വിളിച്ചു.

"" എടാ നിന്റെ അച്ഛന്റെ പേര് ചോദിക്കണ്... ""

ഉറക്കം വിട്ടേഴുന്നേറ്റ വിശാൽ ന്തിനാ ന്നും ചോദിച്ചു തല ചൊറിഞ്ഞു...

"" ആ അറില്ല.. ദേ അവര് ചോദിക്കുന്നു...! ടാ..നിനക്ക് സംശയമൊന്നുമില്ലോ ല്ലേ. അതോ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചൊന്നു കൺഫോം ചെയുന്നോ...""

"" പോടാ മലരേ... നിന്റെ തന്തേടെ....'"" ബാക്കി പറയുന്നതിന് മുന്നേ അവർ വീണ്ടും വിളിച്ചു,

"" വിശാൽ... വിളിച്ചത് കേട്ടില്ലേ... ""

അത് കേട്ടതും ചിറിയിലൂടെ ഒലിച്ച ഈത്തയും തൂത്ത്, അവൻ ന്നെയൊന്ന് നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

"" മിസ്സ്‌... അച്ഛന്റെ പേര് സതീശൻ... ""

അവന്റെ മറുപടി കേട്ടതും പിള്ളാരും മിസ്സും അടക്കം ല്ലാരും ആർത്തു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി,