Chapter Title : ഞാനും തമിഴനും 8 [ഹസ്ന]

ഈ പറയുന്നത് ഞാൻ പോണു " എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ സ്റ്റാന്റിലേക് നടന്നു.

"ആയിഷ നമ്മൾ നാട്ടിലേക്കു അല്ലാണ്ട് വേറെ എവിടേയും പോകില്ല ആണ് നി ചുമ്മ ബസ്സിൽ കയറി നിൽക്കണ്ട ആവിശ്യം ഇല്ല "

"വേണ്ട ജയേട്ടാ ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നു കാര്യം ഇല്ല " ഞാൻ കുറച്ചു താണ് അപേഷികും പോലെ പറഞ്ഞു.

"ശരി എന്നാൽ നി ഇപ്പോൾ പൊയ്ക്കോ മറ്റൊരു ദിവസം ഇവാനിക് കിടന്നു കൊടുത്താൽ മതി അല്ലങ്കിൽ നമ്മൾ ടൂർ പോകില്ലേ അന്ന് മതി കേട്ടോ. നി പേടിക്കണ്ട" എന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവിടെ തന്നെ നിന്ന് പോയി അവസാനം എന്റെ വിഷമമം മനസ്സിലാക്കി സന്തോഷ് പറഞ്ഞു "നി പോട് ഇവൻ ചുമ്മ പറഞ്ഞതാണ്. നിനക്ക് എപ്പോൾ ആണ് സമ്മതം അന്ന് മതി എനിക്കു നിന്നെ അല്ലാണ്ട് നമ്മൾ ബലമായി ആരെയും ചെയ്യില്ല "

അവർ അധികം നിര്ബന്ധിച്ചില്ല കാരണം ഒന്നാമത് ആളുകൾ പോകുന്ന വഴിയാണ് അത് ഞാൻ കലങ്ങി കണ്ണിൽ നിന്ന് കണീർ തുള്ളികൾ ഒലിച്ചു മുഖം മുഴുവൻ ആയി. എവിടെനിന്നോ കിട്ടിയ ധൈര്യത്തിൽ ഞാൻ സ്റ്റാന്ഡിലേക് നടന്നു.

ബസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ തന്നെ എനിക്കു ഒരു സീറ്റ്‌ കിട്ടി.. അപ്പോയും എന്റെ കണ്ണീർ നിന്നില്ല. എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്ന പ്രയം ആയ ചേച്ചി ചോദിച്ചു "എന്ത് പറ്റി മോളെ "ഒന്നുല്ല ചേച്ചി ഒരു തലവേദന പോലെ "ഞാൻ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു. ചേച്ചി : എന്നാ മോൾ ചാരി കിടന്നോ

ഞാൻ ഹ്മ്മ് എന്ന് മൂളി ചാരി കിടന്നു.. എന്നിട്ട് ഞാൻ പയ്യെ കരിയ്ങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിൽ മിന്നി മറയാൻ തുടങ്ങി.. ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു... എല്ലാം നിർത്തണം.. മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു.. ജീവതത്തിൽ എനി മേലാൽ രാജണ്ണനും ആയി ഒരു ബന്ധവും ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് മനസ്സിൽ നൂർ തവണ പറഞ്ഞു...

അതിനു ശേഷം ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അനിയന്റെ കൂടെ മാത്രം ഇറങ്ങുന്നത് കൊണ്ട് പല ദിവസങ്ങളിലും രാജണ്ണനെ കണ്ടുണ്ടെങ്കിലും അയാളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ പറ്റി. മൂന്നാല് ദിവസം രാജണ്ണൻ