Chapter Title : കാർത്തികേയം 1 [Oruthan]

കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.

അച്ഛനും രാജീവ് അങ്കിളും ജോലി കഴിഞ്ഞ് എത്താൻ ഇനിയും സമയം എടുക്കും. ആറരയെങ്കിലും ആകാതെ രണ്ടാളെയും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട.

അമ്മയും രമ്യ ആന്റിയും ആണെങ്കിൽ വീട്ടിലുണ്ടാകും.

തയ്യൽ മെഷീനുകളുടെ ശബ്ദവും അവരുടെ സംസാരവും കേട്ടാൽ തന്നെ രണ്ടാളും ജോലിയിൽ ആണെന്ന് മനസ്സിലാകും.

പിന്നെ ഗൗരി ചേച്ചി...

കോളേജിൽ നിന്ന് എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പോഴേക്കും ഹാളിലെ ടിവിയുടെ മുന്നിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

ഡ്രസ്സ് പോലും മാറാതെ ബാഗ് ഒരിടത്തേക്ക് എറിഞ്ഞിട്ട് നേരെ ടിവിയുടെ മുന്നിലേക്ക്.

അതിന് രമ്യ ആന്റിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് രണ്ട് കീറങ്ങ് കിട്ടിയാലേ പിന്നെ അവിടുന്ന് എണീക്കൂ.

"അമ്മാ... നിക്ക് വെശക്കണൂ..."

ഹാളിലേക്ക് കയറിയ പാടെ കാവ്യ പതിവുപോലെ വിളിച്ചുകൂവി.

"സ്കൂളിൽ നിന്ന് വന്ന ഉടനെ നിനക്ക് വിശപ്പാണല്ലോ പെണ്ണേ!"

അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

"അത് കാരണം അവൾക്ക് വയറെന്നൊരു സാധനം ഇല്ല. അടിയില്ലാത്ത കിണറാണ്."

തയ്യൽ മെഷീനിൽ നിന്ന് തല ഉയർത്താതെ രമ്യ ആന്റിയും കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

"എനിക്കെന്താ? ഞാൻ വളരുന്ന കുട്ടിയല്ലേ."

കാവ്യ ഒട്ടും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ തിരിച്ചടിച്ചു.

"കാർത്തി, നീയും കൈകഴുകി വാ. ചായ എടുത്തു വയ്ക്കാം."

അമ്മ പറഞ്ഞതും ഞാൻ ബാഗ് സോഫയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

വീട്ടിനുള്ളിലെ ആ പരിചിതമായ ശബ്ദങ്ങളും മണങ്ങളും എപ്പോഴും പോലെ മനസ്സിന് ഒരു പ്രത്യേക ആശ്വാസം തന്നു.

ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് സ്കൂളിലെയും വഴിയിലെയും എല്ലാ ചിന്തകളും മറന്ന് ഞാൻ വീട്ടിലെ ആ സായാഹ്നത്തിന്റെ ഭാഗമായി.

വന്നപാടെ സോഫയിലേക്ക് ചാടിയ കാവ്യേനേം തൂക്കിയെടുത്തോണ്ട്. ഞാൻ കയ്യ് കഴുകാൻ പോയി.

ചായ കുടിക്കുന്നേനു മുന്നേ ഉള്ള കയ്യ്കഴുകൽ അനാവശ്യ ജല പാഴാക്കൽ ആണെന്നാണ് അവളുടെ വാദം. അതോണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ഇതുപോലെ തൂകിക്കൊണ്ട് പോണം.

കയ്യും മുഖവും കഴുകി തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും ചായയും പലഹാരവും എടുത്ത് അമ്മ ഹാളിലേക്ക് വന്നിരിന്നു.

ചായഗ്ലാസ് എടുത്ത് കുടിക്കാൻ തുടങ്ങവേ ഞാൻ tv റിമോട്ട് എടുത്തത് കണ്ട് പ്രസ്താവന ഇറക്കിക്കൊണ്ട് കാവ്യ സോഫയിലേക്ക് കയറി.

"സൺ മ്യൂസിക് വെക്ക്."

"ഈ വീട്ടിൽ ജനാധിപത്യം എന്നൊരു സാധനം ഇല്ല."

ഞാൻ പിറുപിറുത്തു.

"നിനക്ക് വേറെ എന്തേലും കാണണോ?"