Chapter Title : കാർത്തികേയം 2 [Oruthan]

കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

ഇനി കിടന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.

ഗൗരിയേച്ചി എറിഞ്ഞിട്ട ടവൽ തോളിലിട്ടുകൊണ്ട് കാർത്തി ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

വാതിൽ അടച്ച ശേഷം ഒരു നിമിഷം കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി.

മുഖം കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം.

ഇന്നലെ രാത്രി ശരിക്കും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.

ഒരു നെടുവീർപ്പ് വിട്ടുകൊണ്ട് അവൻ ഷവർ തുറന്നു.

തണുത്ത വെള്ളം തലവഴി ശരീരത്തിലേക്ക് പതിച്ചതും ഒരു വിറയൽ പാഞ്ഞുപോയി.

ഉറക്കത്തിന്റെ അവസാന അവശിഷ്ടങ്ങൾ പോലും അതോടെ ഒഴുകിപ്പോയതുപോലെ.

കണ്ണുകൾ അടച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.

വെള്ളം നെറ്റിയിലൂടെയും മുഖത്തുകൂടിയും ഒഴുകിയിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അതിനൊപ്പം ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകളും.

മനസ്സ് വീണ്ടും അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങിയതും കാർത്തി പതിയെ തലകുലുക്കി.

മതി.

അതിനെക്കുറിച്ച് ഇനിയും ആലോചിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.

വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം കണ്ട ഒരു സ്വപ്നം.

അത്രമാത്രം.

സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും വെള്ളത്തിനടിയിലേക്ക് മുഖം ഉയർത്തി.

തണുത്ത വെള്ളം ശരീരത്തോടൊപ്പം ചിന്തകളെയും കഴുകിക്കളയട്ടെയെന്ന് തോന്നി.

സമയം പോയതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്നുതന്നെ കഴിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങി. സത്യത്തിൽ കഴിച്ചിട്ടും കഴിച്ചിട്ടും തീരാതിരുന്ന കാവ്യയെ തൂക്കിഎടുത്തോണ്ട്  ഓടുവാരുന്നൂന്ന് വേണം പറയാൻ.

ദോശ മുഴുവൻ കഴിച്ചു തീർക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ അമർഷം കാവ്യ വഴിനീളെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

"ഞാൻ രണ്ട് കഷ്ണം കൂടെ കഴിച്ചേനെ..."

"ഉം..."

"സത്യം."

"ഉം..."

"ഏട്ടന് ഒരു മനസ്സാക്ഷിയുമില്ല."

കാവ്യയുടെ പരാതികൾക്ക് ഒരു അവസാനവുമില്ലായിരുന്നു.

ദോശയിൽ തുടങ്ങി, ഗൗരിയേച്ചിയിലൂടെ കറങ്ങി, അവസാനം ലോകത്തെ മുഴുവൻ കുറ്റപ്പെടുത്തിയെത്തുമ്പോഴേക്കും അവർ സ്കൂൾ ഗേറ്റിലെത്തിയിരുന്നു.

സ്കൂൾ ഗേറ്റ് കടന്നതും കാവ്യയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.

കാരണം...

അവളുടെ കൂട്ടം അവളെ കണ്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.

"കാവ്യേ...!"

എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് മൂന്നുനാല് പെൺകുട്ടികൾ ഓടിയെത്തി.

അടുത്ത