Chapter Title : കാർത്തികേയം 2 [Oruthan]

കാർത്തിയുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“ആഹാ അപ്പൊ മോന് ചിരിക്കാനൊക്കെ അറിയാവല്ലേ…”

“ഓ എനിക്കൊന്ന് ചിരിക്കാനും പാടില്ലേടീ?__പന്നീ…”

അത്രയും നേരം കള്ളചിരിയോടെ നിന്ന ഗൗരിയേച്ചി എന്റെ അവസാനത്തെ വാക്പ്രയോഗത്തിൽ അരിശം പൂണ്ടു.

"ഇവനെയിന്ന് ഞാൻ...!"

"ഡീ ചേച്ചീ...!"

അവൻ രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല.

അടുത്ത നിമിഷം ഗൗരിയേച്ചി അവനേം കൂട്ടിയെടുത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.

"അയ്യോ!"

കാർത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അലറി.

"വിട് ചേച്ചി...!"

"കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് മതി."

ഗൗരിയേച്ചി അവന്റെ തലയ്ക്ക് ചെറുതായി ഒരു കൊട്ട് കൊടുത്തു.

"ആഹ്...!"

"ഏത് കാര്യം?"

"ഏത് കാര്യമെന്നോ?"

അവൾ കണ്ണുരുട്ടി.

"അതെ. ഏത് കാര്യം?"

അവൻ മനഃപൂർവം അറിയാത്ത ഭാവം നടിച്ചു.

"എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല."

"ഓഹോ... അങ്ങനെയാണോ?"

ഗൗരിയേച്ചി വീണ്ടും അവന്റെ നേരെ നീങ്ങി.

ചിരിച്ചുകൊണ്ടവൻ കട്ടിലിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് ഉരുണ്ടു.

"നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ..."

"രക്ഷിക്കണേ!"

"ഡ്രാമ ഇറക്കല്ലേ ചെക്കാ."

അവൾ അവന്റെ കാലിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു.

"ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ മുതൽ നിന്റെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെ ആയിരുന്നു."

"അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല."

"ഉണ്ടായിരുന്നു."

"ഇല്ല."

"ഉണ്ടായിരുന്നു!!!"

ഗൗരിയേച്ചി ഉറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.

"കോടതിയിൽ വക്കീലായിരുന്നെങ്കിൽ നന്നായേനെ."

"വിഷയം മാറ്റാൻ നോക്കണ്ട.

"താഴെ എല്ലാവരും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ നീ മാത്രം വേറെ ഏതോ ലോകത്തായിരുന്നു."

"ഹും..."

"കാവ്യ രണ്ട് തവണ നിന്നെ വിളിച്ചു."

"വിളിച്ചോ?"

"കണ്ടോ?"

ഗൗരിയേച്ചി വിജയഭാവത്തിൽ കൈ മലർത്തി.

"അതുപോലും ഓർമ്മയില്ല."

"ഞാൻ ചോറ് വിളമ്പുമ്പോൾ പോലും നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല."

"അതൊക്കെ നീ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ?"

"മ്മ് "

ആ മറുപടി കേട്ടതും കാർത്തിയുടെ ചിരി പതിയെ മങ്ങി.

ഗൗരിയേച്ചിയുടെ മുഖത്തും