Chapter Title : കാർത്തികേയം 2 [Oruthan]

തമാശ കുറഞ്ഞു.

"ഓ നിനക്ക് എന്നോട് പറയാൻ പറ്റുന്നതാണെങ്കിൽ പറഞ്ഞ മതി."

വേറെ വഴിയൊന്നും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അവളുടെ വജ്രായുധമായ പിണക്കം തന്നെ അങ്ങ് പ്രയോഗിക്കാൻ അവൾ നിർബന്ധിതയായി. അവനും തന്നോട് പിണങ്ങി അധികനേരം ഇരിക്കാൻ ഒക്കത്തില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം.

മുറിയിൽ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദത നിറഞ്ഞു.

പുറത്ത് മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം.

കാർത്തി കുറച്ചുനേരം അവളെ നോക്കി.

പിന്നെ പതിയെ തല ചായ്ച്ചു.

ഗൗരിയേച്ചിയുടെ മടിയിലേക്ക്.

ചെറുപ്പം മുതൽ മനസ്സിലെ എല്ലാ ഭാരവും ഇറക്കിവെക്കാൻ അവൻ തേടിയിരുന്ന ഇടം അതായിരുന്നു.

അവളും ഒന്നും പറയാതെ അവന്റെ മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"ഞാൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു..."

കാർത്തി പറഞ്ഞതും ഗൗരിയേച്ചി ശ്രദ്ധയോടെ അവനെ നോക്കി.

"എന്ത് സ്വപ്നം?"

അവൾ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങിയ അതേ നിമിഷം...

ധടാം!

“ഏട്ടാ..!”അവളുടെ സ്റ്റിരം ഐറ്റം ആയ ആ കാറികൂവലോടുകൂടി കൂടി ഒറ്റതള്ളിനു വാതിൽ തുറന്നുകൊണ്ട് കാവ്യ മുറിയിലേക്ക് ചാടിക്കേറി വന്നു.

“ഏട്ടാ ഞാൻ എന്താ കൊണ്ടുവന്നെന്ന് നോ__”

ഗൗരിയേച്ചിയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ച് കിടക്കുന്ന കാർത്തിയെ കണ്ടതും കാവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ വട്ടമായി.

"ആഹാ..."

മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

"ഇവിടെയിതാണോ പരിപാടി?"

"എന്ത് പരിപാടി?"

ഗൗരിയേച്ചി ചോദിച്ചു.

"അമ്മ കുഞ്ഞാവേനെ ഉറക്കുവാരുന്നോ?"

അത് കേട്ടതും ചാടി എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയവന്റെ തലക്കിട്ടു ഒരു വീക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും  അവനെ മടിയിലേക്കമർത്തി.

“കിടക്കെടാ അവിടെ”

പിന്നെ അവനും എണീക്കാൻ പോയില്ല. തലക്ക് കീറുകികിട്ടിയിടം തിരുമിക്കൊണ്ട് അവൻ ആ മടിയിൽ തന്നെ ചുരുണ്ട്കൂടി.

"ഓഹ്... അപ്പോ ഏട്ടന്റെ പിണക്കം മാറാൻ ഇതും കൊണ്ടുവന്ന ഞാൻ ആരായി!?"

കയ്യിലിരുന്ന ഐസ്ക്രീം ഫാമിലി