Chapter Title : കാർത്തികേയം 2 [Oruthan]

പാക്ക് ബക്കറ്റ് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് കാവ്യ ചോദിച്ചു.

ആ ശബ്ദത്തിൽ പരിഭവമുണ്ടായിരുന്നു.

അതിലുപരി...

സ്വന്തം ശ്രമം ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെന്നൊരു കുഞ്ഞ് പരാതിയും.

കാര്യം ഐസ്ക്രീം കഴിഞ്ഞേ അവൾക്ക് മറ്റെന്തും ഒള്ളൂ.

പക്ഷേ...

കാർത്തിയുടെയോ ഗൗരിയുടെയോ മുഖം ഒന്ന് മങ്ങിയാൽ…

ഫ്രിഡ്ജിലിരിക്കുന്ന ഐസ്ക്രീമോ...

അവൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ചോക്ലേറ്റോ...

അല്ലെങ്കിൽ തനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും സാധനമോ...

അതിൽ ഒന്ന് എടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ ഓടിയെത്തും.

അവളുടെ ചെറിയ ലോകത്ത് വിഷമങ്ങൾക്ക് മരുന്ന് അതൊക്കെയായിരുന്നു.

ചിലർ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് വാക്കുകൾ കൊണ്ടാണ്.

കാവ്യ...

അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട സാധനങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു.

പണ്ടുമുതലേ അങ്ങനെയാണ്.

അത് മാറിയിട്ടുമില്ല.

കാവ്യയെ നോക്കിനിന്നപ്പോൾ കാർത്തിയുടെ ഉള്ളിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന പിരിമുറുക്കവും പതിയെ അയഞ്ഞുതുടങ്ങി.

സ്വപ്നം ഉണ്ടാക്കിയ അസ്വസ്ഥതയും...

മനസ്സിൽ കെട്ടിക്കിടന്ന ചോദ്യങ്ങളും...

ഒരു നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും അകലേക്ക് മാറിനിന്നു.

"ഇങ്ങ് വാടീ..."

അവൻ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ആ വാക്കിന് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നതുപോലെയായിരുന്നു കാവ്യ.

അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾ ഒരൊറ്റ ചാട്ടത്തിന് കട്ടിലിലേക്ക് കയറി.

ഗൗരിയേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ ചുറ്റിപിടിച്ച് തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചുവെച്ചു.

ഗൗരിയേച്ചി രണ്ടുപേരെയും മാറിമാറി നോക്കി.

ഒരു വശത്ത് തന്റെ മടിയിൽ തലവെച്ച് കിടക്കുന്ന കാർത്തി.

മറുവശത്ത് തോളിൽ ചാരിയിരിക്കുന്ന കാവ്യ.

വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയിട്ടും...

അവളുടെ കണ്ണിൽ ഇവർ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോഴും അതേ കുട്ടികൾ തന്നെയായിരുന്നു.

പുറത്ത് മഴ താളമിട്ട് പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അകത്ത്...

ആ ചെറിയ മുറിക്കുള്ളിൽ മാത്രം ഒരു വേറിട്ട ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.

വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്ന ഒരുതരം അടുപ്പത്തിന്റെ ചൂട്.

ആഹ്ഹ് അപ്പൊ നീ എന്താ പറഞ്ഞു വന്നേ? നിശബ്ദത കീറികൊണ്ട് ഗൗരിയേച്ചി ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ