Chapter Title : കാർത്തികേയം 4 [Oruthan]

കണ്ണുകളിലേക്കാണ് താനിപ്പോൾ ലയിച്ചുചേരുന്നതെന്ന് അന്നേരം അവനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല…

പതിയെ ആ നാലെണ്ണവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരായി.അമൽ ഓരോ കുരുത്തക്കേടൊപ്പിക്കുന്നതും താര അവനെ വാക്കുകൊണ്ട് മലർത്തിയടിക്കുന്നതുമെല്ലാം പതിവായി.താരയൊരു വായാടിപെണ്ണായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയാണേൽ അവൾക് നേരെ വിപരീതമായി ഒരു ശാന്തസ്വഭാവക്കാരിയും.

അമലിന്റെയും താരയുടെയും ബഹളങ്ങൾക്കും തമാശകൾക്കുമിടയിലായിരുന്നു കാർത്തിയും അവളും തമ്മിലുള്ള മൗനാനുരാഗം പതിയെ തളിരിട്ടത്.സുഹൃത്തുക്കളുടെ തർക്കങ്ങൾ കേട്ട് പരസ്പരം നോക്കി ചിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ, അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ പലപ്പോഴും കഥകൾ പറഞ്ഞു.

വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ മൗനം സംസാരിച്ച നിമിഷങ്ങൾ.ചുറ്റും നടക്കുന്ന ബഹളങ്ങൾക്കിടയിലെ കുഞ്ഞു ശാന്തതയിൽ അവർ പരസ്പരം കൂടുതൽ അടുത്തു.ഇവർ നാലുപേരുടെയും ഈ കൊച്ചു കൊച്ചു പിണക്കങ്ങൾക്കും, പരിഭവങ്ങൾക്കും, പറയാതെ പറഞ്ഞ പ്രണയത്തിനും ആ ജനലാരികിലെ ബെഞ്ച് ഒരു മൂകസാക്ഷിയായി നിന്നു.

ജനലഴികളിലൂടെ കടന്നുവന്ന ഇളംകാറ്റ് അവരുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെ കഥകൾക്ക് എന്നും കാതോർത്തു. കാലം കടന്നുപോകുന്തോറും ആ നാലുപേർക്കിടയിലുള്ള ബന്ധം വെറുമൊരു ക്ലാസ്സ്മേറ്റ്സ് എന്നതിനപ്പുറം, ഒരിക്കലും പൊട്ടാത്തത്ര ദൃഢമായ ഒരു ചരടായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ ആ സൗഹൃദം അവരിൽ വേരൂന്നിയിരുന്നു…

കാലത്തിന്റെ പുസ്തകത്താളുകൾ വേഗത്തിൽ മറിഞ്ഞു.പത്താം ക്ലാസ്സിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും അവരുടെ സൗഹൃദത്തിന്റെ ഭാവവും മാറിയിരുന്നു.അതിൽ കാർത്തിക്കും അവൾക്കും ഇടയിലെ അകലം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായിരുന്നു.എല്ലായിടത്തും എപ്പോഴും അവർ രണ്ടാളും ഒന്നിച് കാണപ്പെട്ടു.

പരസ്പരം മിണ്ടാതെയും കാണാതെയും ഒരു ദിവസം പോലും കടന്നുപോകില്ല എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് അവർ മാറിയിരുന്നു.

അവരുടെ ഈ മാറ്റം ആദ്യം ശ്രദ്ധിച്ചത് കൂട്ടുകാർ തന്നെയായിരുന്നു. അമലിന്റെയും താരയുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ അവർക്കിടയിൽ പുതിയ പേരുകൾ വീണു— "ലവ് ബേർഡ്സ്," "ബെസ്റ്റീസ്!"

ഇടനാഴികളിലൂടെ അവർ ഒന്നിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ കൂട്ടുകാരുടെ വക കളിയാക്കലുകൾക്ക് യാതൊരു