Chapter Title : കാർത്തികേയം 4 [Oruthan]

അത്ഭുതമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു.

കണിശക്കാരനായ ബാലച്ഛൻ ഈ വിവരം അറിഞ്ഞാൽ എന്തായിരിക്കും സംഭവിക്കുകയെന്ന് ആ വീട്ടിലെ എല്ലാവർക്കും നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കൂടുതൽ പ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് പോകാതെ അമ്മയും രമ്യ ആന്റിയും കൂടി ആ വിഷയം അവിടെവെച്ചുതന്നെ ഒതുക്കിത്തീർത്തു.

രാജീവ് അങ്കിളിന്റെ ചെവിയിലും ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ എത്തിയില്ല. പകൽ നടന്ന ബഹളങ്ങളെല്ലാം പതിയെ കെട്ടടങ്ങി, രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത ആ വീടിനെ പൊതിഞ്ഞു.

എല്ലാവരും ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന നേരം. പതിയെ വാതിൽ തുറന്ന് ഗൗരിയേച്ചി കാർത്തിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.അവളുടെ സ്വന്തം കുഞ്ഞു കാർത്തികുട്ടനിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെയൊരു പെരുമാറ്റം അവൾക്കും ഉൾക്കൊള്ളാനായിരുന്നില്ലല്ലോ.

“നീ ചുമ്മാ പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടാക്കില്ലെന്നെനിക്കറിയാം. സത്യം പറ, എന്താ ഉണ്ടായത്?”

അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ ശാസനയെക്കാൾ ഉപരി അവനെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയായിരുന്നു നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നത്.

പക്ഷെ കാർത്തി അപ്പോഴും ഒരു കരിങ്കല്ല് പോലെ നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു. താൻ എന്തിനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തതെന്നോ, തന്റെ ഉള്ളിലെന്താണ് ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നതെന്നോ അവനുപോലും വ്യക്തമല്ലാത്തപ്പോൾ, അവനെങ്ങനെ മറ്റൊരാളോട് അത് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയും?

ആ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ, സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ നൂലാമാലകളിൽ കുരുങ്ങി അവൻ മൗനത്തിലേക്ക് തന്നെ ഉൾവലിഞ്ഞു.അവന്റെ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ ഗൗരിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസംതൃപ്തി തോന്നിയിരുന്നു.എങ്കിലും അവന്റെ ആ മൗനത്തിന് മുന്നിൽ തൽക്കാലം കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാൻ അവൾ മുതിർന്നില്ല.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കാലെടുത്തുവെച്ചതേ ഓർമ്മയുള്ളൂ, ചുറ്റിലുമിരുന്ന കുട്ടികളെല്ലാം കൂടി ഒറ്റയടിക്ക് അവനെ വളഞ്ഞു.ഇന്നലെ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നറിയാൻ ക്യാമറയില്ലാത്ത ഒരു പത്രസമ്മേളനം പോലെ ചോദ്യങ്ങളുടെ പെരുമഴയായിരുന്നു അവിടെ.

ഇതിൽ നിന്നൊക്കെ എങ്ങനെ ഊരുമെന്നോർത്ത് നിന്ന കാർത്തിക്കിടയിലേക്ക് രക്ഷകരെപ്പോലെ അമലും താരയും എത്തി.ചോദ്യശരങ്ങളുമായി നിന്നവരെ മുഴുവൻ അവർ രണ്ടുപേരും