Chapter Title : കാർത്തികേയം 4 [Oruthan]

ചേർന്ന് വിരട്ടി ഓടിച്ചു വിട്ടു.

ആ ബഹളങ്ങൾ കെട്ടടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവൻ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഇന്നലെ വരാന്തയിൽ വെച്ച് അവൻ കണ്ട ആ പേടിനിറഞ്ഞ, ഈറനണിഞ്ഞ മിഴികളായിരുന്നില്ല ഇന്നവൾക്ക്.

പകരം അവനെ ദഹിപ്പിക്കാൻ പോന്നത്രയും കത്തുന്ന ദേഷ്യമായിരുന്നു ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നത്.ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ, അവളോടൊന്ന് സംസാരിക്കാനായി അവൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നതും, അവളൊന്ന് മുഖം വെട്ടിച്ചു.

പിന്നെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് പോലും നോക്കാതെ ദേഷ്യത്തിൽ അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റുപോയി. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ അവഗണനയിൽ ശരിക്കും ഷോക്കടിച്ച ഒരു പ്രതീതിയായിരുന്നു കാർത്തിക്കപ്പോൾ.

അവൻ പിന്നീട് കുറെ നേരം അവളുടെ പുറകെ നടന്നു നോക്കി. എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് മിണ്ടാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവൾ അവനെ കണ്ട ഭാവം പോലും നടിച്ചില്ല.

അവളുടെ ആ കനത്ത മൗനവും അവഗണനയും ആ നിമിഷം കാർത്തിയുടെ നെഞ്ചിലൊരു വലിയ ഭാരമായി മാറുകയായിരുന്നു.

അന്ന് മുഴുവൻ അവൾ അവനെ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്തില്ല.വക്കാലത്തും കൊണ്ട് ചെന്ന താരയെയും ഒരു ദാക്ഷിണ്യവും ഇല്ലാതെ ഓടിച്ചു വിടുകയും ചെയ്തു.

ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞതും വാടി തളർന്നു നിന്ന കാർത്തിയെ പിടിച്ച് വലിച് അമൽ ഗിരിയേട്ടന്റെ കട വരെ എത്തിച്ചു.ചെക്കൻ ആകെ വാടിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഗിരിയേട്ടനും കാര്യങ്ങൾ തിരക്കി അറിഞ്ഞു.

ഇനി എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് മൂന്നും കൂടെ തലപുകഞ്ഞ് പ്ലാൻ ചെയ്തോണ്ടിരിക്കുമ്പോളാണ് അവൾ കടയുടെ മുന്നിലൂടെ കടന്നു പോയത്.എന്തോ ദൈവഭാഗ്യത്തിന് കൃത്യ സമയത്ത് ഒരു മഴ അങ്ങ് പെയ്തു.പെട്ടെന്ന് പെയ്ത മഴയിൽ തെല്ലൊന്നമ്പരന്ന് പോയവൾ വേഗം കടയിലേക്ക് കയറി നിന്നു.അവനെ കണ്ടതും അവൾ മുഖം തിരിച്ചു.

ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് നൂറു വോൾട് ബൾബ് പോലെ