Chapter Title : ഓർമചെപ്പ് 7 [ചെകുത്താന്‍]

എനിക്കാ പൂറിമോളെ. വേറെന്തും സഹിക്കും ഞാൻ പക്ഷെ ഇത്, വാഴില്ലവള് അവന്റെ കൂടെയെന്നല്ല ഒരു തായോളിടേം കൂടെ. എന്നെ ഊംബിച്ചിട്ട് അത്ര മിടുക്കിയായി ജീവിക്കാം എന്നാണ് അവളുടെ വിചാരമെങ്കിൽ എനിക്കതൊന്നു കണ്ടറിയണം. അവള്ടെ പൂറ്റിൽ ഞാൻ ഇരുമ്പുകമ്പി പഴുപ്പിച്ചു കേറ്റും… കൂത്തിച്ചി. ദേഷ്യംകൊണ്ടു കണ്ണുകാണാതെ ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ ഇടംകയ്യിൽ ഒരു തലോടൽ അനുഭവപ്പെട്ട ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കി ആഷിയാണ് അവൻ എന്തോ പറയാനായി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്. Ashi: മച്ചാ നീ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ എടുക്കും എന്നെനിക്കറിയില്ല, പക്ഷെ നീ ഇപ്പോൾ ചിന്തിച്ചുകൂട്ടുന്നതൊക്കെ നിന്റെ നാശത്തിന് മാത്രമേ കാരണമാകു. നിന്നേയുപദേശിക്കാനും മാത്രം പക്വതയൊന്നും എനിക്കില്ല, പോരാത്തതിന് എനിക്ക് നിന്റെ പ്രായം മാത്രമേയുള്ളു പക്ഷെ ഞാൻ കണ്ടു വളർന്നൊരു ജീവിതമുണ്ട് എന്റെ ഏട്ടൻ. എന്നേക്കാൾ പന്ത്രണ്ടു വയസിനു മൂത്തതാണെന്റേട്ടൻ. പുള്ളിടെ ചെറു പ്രായത്തിൽ അതായത് പുള്ളിടെ പ്ലസ്‌ടു കാലമൊക്കെ വീട്ടുകാർക്കും നാട്ടുകാർക്കും പുള്ളിയൊരു തലവേദന തന്നെയായിരുന്നു, എൻജിനിയറിങ് പഠിക്കാൻ വിട്ടപ്പോൾ അവിടെയും സ്ഥിതി വ്യത്യാസമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു ഇന്ന് നമ്മളൊക്കെ കാണിച്ചുകൂട്ടുന്നതൊന്നും പുള്ളിക്കാരനൊക്കെ കാണിച്ചതിന്റെയൊന്നും ഏഴയലത്തെത്തില്ല. ഒടുക്കം പ്രേമിച്ച പെണ്ണ് അവന്റെയൊക്കെ ചങ്കുപോലെ കൂടെ നടന്ന ഒരു

കാശുകാരന്റെയൊപ്പം ഏട്ടനെ വിഡ്ഢിയാക്കിയിട്ട് പോയപ്പോ തകർന്നു പോയി ഏട്ടൻ. വിശ്വസിച്ച കൂട്ടുകാരനും പ്രാണന്റെ പാതിയായി കണ്ടവളും ആ മനസിലേല്പിച്ച മുറിവ് വളരെ വലുതായിരുന്നു. കുറച്ചു നാൾ പഠിത്തമൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ചു നശിച്ചു നടന്നെങ്കിലും അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ദൈവദൂതൻ എത്തിയിരുന്നു മരണത്തിന്റെ വായിൽ നിന്നും പിടിച്ചുമാറ്റി ജീവിതത്തിൽ വിജയിക്കാനുള്ള ഊർജം പകർന്നുകൊടുത്ത ഒരാൾ. ആ സമയം അവൻ വീട്ടിലൊന്നും അധികം