Chapter Title : ഒരു പൂ വിരിയും പോലെ [Jaya sree]

ദൂരെ ല്ലെ അത്

ശിവൻ : 2 മണിക്കൂർ ഓടണം.. ദൂരം ഉണ്ടയിണ്ട് പോകതിരിക്കാൻ പറ്റോ

കുഞ്ഞിക്ക : അത് പറ്റില്ല

വീട്ടിൽ വന്നു കയറുന്ന ശിവൻ

ജാനകി: ഹ... നീ വന്നോ രസനതി കിട്ടിയോ ഡാ

ശിവൻ : ഇന്ന ഇനി ഇതില്ലാഞ്ഞിട്ട് ഉറക്കം ഇല്ലാതെ ഇരുക്കണ്ട

സ്വകാര്യമായി അവർക്ക് ഒരു പൊതി നീട്ടി

ശിവൻ : പറഞ്ഞ സാധനം ഇതിൽ ഉണ്ട്....

ഇതും കേട്ട് കണ്ടും വാതിലിൽ ചാരി നിന്നു ഗോപിക

ഗോപിക : നന്നായി...ഇങ്ങേര അമ്മൂമ്മയെ വഷളക്കുന്നെ

അതും പറഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ ഗോപികയുടെ പിറകെ ശിവനും

ശിവൻ : അല്ല.. എന്തെ സുഖം ഇല്ലേ... മുഖത്ത് ഒരു കനം

ഗോപിക: ഒന്നും ഇല്ല

ശിവൻ : എന്താടോ പറ

ഗോപിക : ഒന്നും ഇല്ല ന്ന്

അയാൾക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ് മോരും വെള്ളം നീട്ടി

ഗോപിക : ഇന്നാ കുടിക്ക്

ശിവൻ : വേണ്ട ഞാൻ ഒരു ചായ കുടിച്ചു

ഗോപിക : എന്തെ പതിവ് ഇല്ലാതെ ഒരു ചായ കുടി

ശിവൻ : തോന്നി കുടിച്ചു.... അല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം എന്തായി ആലോചിച്ചോ

ഗോപിക : എന്ത്

ശിവൻ : അല്ല വിനു ഒറ്റക്ക് അല്ലെ അവന് ഒരു കൂട്ട് വേണ്ടേ... പറയും പോലെ അവൻ എവിടെ

ഗോപിക : അയ്യ കൊള്ളാം മനസ്സിൽ ഇരുപ്പ്... അവൻ മേലെ പറമ്പിൽ കളിക്കാൻ പോയി

ശിവൻ അവളെ പിറകിലൂടെ അരയിൽ കൈ ഇട്ടു കെട്ടി പിടിക്കുന്നു

ഗോപിക : അയ്യേ... വീട് ആരേലും കാണും

ശിവൻ : ആര് കാണാൻ

ഗോപിക : അതേയ്.... ആദ്യം പണയം വച്ച എൻ്റെ താലി എടുത്ത് താ എന്നിട്ട് മതി രണ്ടാമത്തേത് ആലോചന ഒക്കെ

അവള് അയാളിൽ നിന്നും കുതറി മാറി

പരാതി പറയും പോലെ

ഗോപിക : കണ്ടോ ആകെ ഒരു ചരട് കെട്ടിയ ഞാൻ നടക്കുന്നെ

ശിവൻ : ഹ നിനക്ക് ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ഒരു കാരണം... അതേയ് എൻ്റെ തോര്ത്ത് എന്തെ....

ശനിയാഴ്ച

വിനു ശിവൻ മാധവൻ എന്നിവർ കല്യാണത്തിന് പോകാൻ തയ്യാർ ആയി ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി

രാവുണ്ണിയുടെ കാർ റോഡിൽ വന്നു നിക്കുന്നു ഒരു വെളുത്ത അംബാസഡർ

അകത്തേക്ക് നോക്കി

മാധവൻ : വേഗം വാ മോനെ അങ്ങ് എത്തേണ്ടത് അല്ലെ