Chapter Title : പാപശൽഭം 18 [Shanushinu] [അവിഹിത തീരത്ത് ജസ്ന]

ചോദിക്കാതെ തന്നെ താൻ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ഷാൾ വലിച്ചുമാറ്റി തന്റെ മാറിടങ്ങളുടെ വിടവും അരക്കെട്ടും അയാൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്ത ആ ലഹരി അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.

അന്ന് രോഹിത് ഏട്ടന്റെ ആ തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ തന്റെ പൂമൊട്ട് തുടിച്ച ആ തുടിപ്പ്!

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ഭർത്താവ് കെഞ്ചി ചോദിക്കുമ്പോൾ—അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരിറ്റ് കാമമോ ആവേശമോ തോന്നുന്നതേയില്ല! പകരം വല്ലാത്തൊരു മടുപ്പാണ് തോന്നുന്നത്!

എന്തുകൊണ്ടാണ് തനിക്ക് ഷാഹിദിനോട് ഇപ്പോൾ ആ പഴയ വൈകാരികമായ അടുപ്പമോ ശാരീരികമായ തരിപ്പോ തോന്നാത്തത്? അവനോട് തനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നത് വഴിതെറ്റിപ്പോയ ഒരു കൊച്ചനുജനോടോ കുട്ടിയോടോ തോന്നുന്ന സഹതാപം മാത്രമാണ്!

എങ്കിലും അവനെ പിണക്കാതെ, അതേ മധുരമുള്ള സ്വരത്തിൽ തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു:

"എന്റെ പൊന്നു ഇക്കാ... നമ്മൾ അന്ന് എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച് പരസ്പരം പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അപ്പോഴേക്കും മറന്നുപോയോ?" അവൾ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെ ശാസിക്കുന്ന ലാളനയോടെ ചോദിച്ചു. "ഫോണിലൂടെയുള്ള ഈ കളിയൊന്നും ഇനി വേണ്ടെന്ന് ഞാൻ അന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ? എന്റെ വിസയുടെ പേപ്പറുകളൊക്കെ ദാ റെഡിയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയല്ലേ... ഞാൻ ഉടനെത്തന്നെ അങ്ങോട്ട് എത്തും. ഞാൻ അവിടെ വന്ന് ഇക്കയുടെ കൈകളിലേക്ക് നേരിട്ട് എത്തുന്നതുവരെ എന്റെ ഇക്ക കുറച്ചുകൂടി ക്ഷമിക്ക്! നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ നമുക്ക് എല്ലാം പഴയതുപോലെയാക്കാം... പോരേ?"

അവളുടെ ആ വാക്കുകളിലെ പ്രണയവും ഉറപ്പും കേട്ടപ്പോൾ ഷാഹിദ് പൂർണ്ണമായും വീണുപോയി! അവൾ തന്നെ ശകാരിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് കാനഡയിൽ വരുമ്പോൾ തനിക്ക് എല്ലാം തരാൻ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാൻ പറയുകയാണ്!

"മതി പൊന്നൂ... നീ ഇത്ര സ്നേഹത്തോടെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് അതുമതി! നീ