Chapter Title : പാപശൽഭം 19 [Shanushinu] [ജസ്നയെ ബാംഗ്ലൂർ മാടി വിളിക്കുമ്പോൾ]

മഞ്ചേരിയിൽ വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി പതിനൊന്നു മണിക്ക്—ഫോൺ സ്ക്രീനിലൂടെ ജസ്‌നയുടെ കണ്ണുനീരും കലർന്ന ആ വാശിയും അധികാരവും കണ്ടതിന്റെ ലഹരി അപ്പോഴും അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. 'എനിക്ക് എന്റെ ഏട്ടനെ നേരിട്ട് കാണണം! ഒരു മണിക്കൂർ കാപ്പി കുടിച്ചിട്ട് ഓടിപ്പോകാനല്ല, മതിവരുവോളം ആ നെഞ്ചിൽ ചാരിയിരിക്കാൻ എനിക്ക് ഏട്ടനെ അരികിൽ വേണം!' എന്ന് അവൾ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ആജ്ഞാപിച്ച നിമിഷം തന്നെ അയാൾ കരുക്കൾ നീക്കിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"ഗുഡ് മോർണിംഗ് രോഹിത് ഏട്ടാ..." ഷാഹിദ് ആദരവോടെ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് വന്നുനിന്നു. "ഡേവിഡ് സാറുമായുള്ള മീറ്റിംഗ് ഇപ്പോൾ കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ. സാറിന് പുതിയ റിപ്പോർട്ട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, എന്നെ പ്രത്യേകം അഭിനന്ദിക്കുകയും ചെയ്തു! എല്ലാം ഏട്ടന്റെ സപ്പോർട്ട് കൊണ്ട് മാത്രം ആണ്."

തന്റെ മുന്നിൽ വിനയത്തോടെയും ആത്മാർത്ഥതയോടെയും കൈകെട്ടി നിൽക്കുന്ന ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ രോഹിത് കുമാർ ഒന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി.

ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് രോഹിത്തിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ നേർത്തൊരു സഹതാപത്തിന്റെ നിഴൽ കടന്നുപോയി. പാവം പയ്യനാണ്; താൻ അന്ന് ഒന്ന് ശാസിച്ചപ്പോൾ മുതൽ രാത്രിയും പകലുമില്ലാതെ ഓഫീസിലിരുന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നത് താനും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ജോലിയിലുള്ള ഈ ആത്മാർത്ഥത കണ്ട് രോഹിത്തിന് അവനോട് യഥാർത്ഥമായൊരു വാത്സല്യം തോന്നി.

പക്ഷേ—തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം രോഹിത്തിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നത് കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ആ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ, അഞ്ചു പവൻ പൊന്നരഞ്ഞാണവുമണിഞ്ഞ് പൂർണ്ണനഗ്നയായി കിടന്ന് തനിക്ക് വേണ്ടി ഉരുകിയൊലിച്ച ജസ്‌നയുടെ രൂപമായിരുന്നു!

ആ വെണ്ണക്കൽ ശരീരത്തിനും അവളുടെ ആ ഭ്രാന്തമായ പ്രണയത്തിനും മുന്നിൽ മറ്റൊരു ധാർമ്മികതയ്ക്കും സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഷാഹിദിനെ താൻ ഒരിക്കലും നശിപ്പിക്കില്ല; അവന് പണവും പദവിയും കൊടുത്ത് ഒരു രാജാവിനെപ്പോലെ തന്നെ സംരക്ഷിക്കും—പക്ഷേ