Chapter Title : പാപശൽഭം 19 [Shanushinu] [ജസ്നയെ ബാംഗ്ലൂർ മാടി വിളിക്കുമ്പോൾ]

കുമാറിന്റെ ശബ്ദം പോലും പ്രണയത്താൽ ചെറുതായി ഇടറിയിരുന്നു!

മഞ്ചേരിയിലെ കിടക്കയിലിരുന്ന ജസ്‌നയ്ക്ക് ആ നിമിഷം സ്വന്തം ഹൃദയം അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നതുപോലെ തോന്നി! അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ കവിളുകളിലൂടെ ധാരധാരയായി ഒഴുകിയിറങ്ങി.

പടച്ചോനെ... ഇതൊരു കാമുകന്റെ വാക്കുകളല്ല! തന്റെ ശരീരത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം ദാഹിക്കുന്ന ഒരുവന്റെ വാക്കുകളുമല്ല!

ലോകം മുഴുവൻ കാൽക്കീഴിലാക്കിയ ഒരു മഹാരാജാവ്, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏകാന്തത മുഴുവൻ ഇറക്കിവെച്ച് ഒരു പെണ്ണിന്റെ മാറിലെ ചൂടിന് വേണ്ടി—അവളെ ഒരു ഭാര്യയെപ്പോലെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ച് ഉറങ്ങാൻ വേണ്ടി—കൈകൂപ്പി നിൽക്കുകയാണ്!

അന്ന് ഷാഹിദുമായുള്ള നിക്കാഹിന്റെ തലേരാത്രിയിൽ പോലും ജസ്‌നയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു പവിത്രമായ, ആത്മാവിനെ തൊടുന്ന അനുഭൂതി തോന്നിയിട്ടില്ല! അന്ന് അതൊരു ചടങ്ങായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്ന് രാത്രി അവൾക്ക് സ്വയം തോന്നിയത് നാളെ തന്റെ യഥാർത്ഥ മണിയറയിലേക്ക്—തന്റെ ആത്മാവ് കണ്ടെത്തിയ ഭർത്താവിന്റെ കൈകളിലേക്ക്—പോകാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഒരു യഥാർത്ഥ മണവാട്ടിയായിട്ടാണ്!

"ഏട്ടാ..." ജസ്‌ന വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ഫോൺ സ്ക്രീനിലെ അയാളുടെ കവിളിലേക്ക് സ്വന്തം വിരൽത്തുമ്പുകൊണ്ട് തൊട്ടു. "ഇങ്ങനെയൊന്നും പറഞ്ഞ് എന്നെ കരയിപ്പിക്കല്ലേ ഏട്ടാ... എന്റെ ചങ്ക് പൊട്ടിപ്പോകുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു! എനിക്ക് ഇപ്പോൾത്തന്നെ പറന്നുവന്ന് ആ നെഞ്ചിലേക്ക് വീഴാൻ തോന്നുന്നു... നാളെ ഉച്ചവരെ ഞാൻ എങ്ങനെയാ ഏട്ടാ ശ്വാസം പിടിച്ചിരിക്കുക?!"

"ഇനി മണിക്കൂറുകളല്ലേ ഉള്ളൂ എന്റെ റാണീ... കണ്ണടച്ച് ഉറങ്ങിക്കോ. നാളെ നീ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത് എന്റെ ലോകത്തിലേക്കായിരിക്കും," രോഹിത് സ്ക്രീനിലൂടെ അവൾക്കൊരു ചുംബനം നൽകി.

ഫോൺ വെച്ച ശേഷവും, ജസ്‌ന ആ രാത്രി മുഴുവൻ ഫോൺ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അരക്കെട്ടിലെ പൊന്നരഞ്ഞാണത്തിൽ ഒരു കൈവെച്ച്, കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ ആനന്ദക്കണ്ണീരോടെയും ചുണ്ടിൽ