Chapter Title : പാപശൽഭം 19 [Shanushinu] [ജസ്നയെ ബാംഗ്ലൂർ മാടി വിളിക്കുമ്പോൾ]

എംബ്രോയ്ഡറിയുള്ള മനോഹരമായൊരു വസ്ത്രമായിരുന്നു അത്.

അതിനടിയിൽ, അവളുടെ നഗ്നമായ വെണ്ണക്കൽ അരക്കെട്ടിൽ മാണിക്യക്കല്ലുകൾ പതിച്ച പൊന്നരഞ്ഞാണവും, കണങ്കാലുകളിൽ വജ്രപ്പാദസരങ്ങളും, വലതുകയ്യിലെ വിരലിൽ അയാളുടെ റോസ്-ഗോൾഡ് മോതിരവും ഭദ്രമായി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കണ്മഷികൊണ്ട് വലിയ കണ്ണുകൾ മനോഹരമായി എഴുതി, ചുണ്ടിൽ നേർത്തൊരു ലിപ്-ഗ്ലോസ്സ് പുരട്ടി.

ഒടുവിൽ, ആ മെറൂൺ സൽവാറിനെയും തന്റെ ശരീരവടിവുകളെയും പൂർണ്ണമായും മറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അയഞ്ഞ കറുത്ത അബായ (പർദ്ദ) എടുത്തിട്ടു. കറുത്ത ഷാൾ കൊണ്ട് ഒരു മുടിനാരിഴ പോലും പുറത്തുകാണാത്ത വിധം തലയും കഴുത്തും മാറിടവും ചുറ്റി പിന്നുകുത്തി മുറുക്കി.

കൃത്യം ആറുമണിയായപ്പോൾ മുറ്റത്ത് ടാക്സി കാറിന്റെ ഹോൺ ശബ്ദം കേട്ടു.

ഉപ്പ തന്നെ നേരിട്ട് വന്ന് അവളുടെ സ്യൂട്ട്കേസ് എടുത്ത് താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി കാറിന്റെ ഡിക്കിയിൽ വെച്ചു. ഉമ്മറപ്പടിയിൽ വെച്ച് ഉമ്മയുടെയും വല്യുമ്മയുടെയും കവിളിൽ ഉമ്മവെച്ച് യാത്ര പറയുമ്പോൾ ജസ്‌നയുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നിറഞ്ഞിരുന്നു.

മഞ്ചേരിയിൽ നിന്ന് കരിപ്പൂർ വിമാനത്താവളത്തിലേക്കുള്ള ആ നാൽപ്പത് മിനിറ്റ് യാത്രയിൽ കാറിനുള്ളിൽ ഉപ്പ അവൾക്ക് ധൈര്യം പകർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു: "മോൾ ഒട്ടും പേടിക്കണ്ട ട്ടോ. എയർപോർട്ടിന്റെ അകത്തു കയറിയാൽ അവിടുത്തെ ഉദ്യോഗസ്ഥരോട് ചോദിച്ചാൽ മതി, അവരെല്ലാം പറഞ്ഞുതരും. റാഹില മോൾ അവിടെ ബാംഗ്ലൂരിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടല്ലോ."

ആറേമുക്കാലോടെ കാർ കരിപ്പൂർ അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളത്തിന്റെ ഡിപ്പാർച്ചർ ടെർമിനലിന് മുന്നിൽ വന്നുനിന്നു.

പുലർച്ചെയുള്ള തണുത്ത കാറ്റും, വിമാനത്താവളത്തിലെ മഞ്ഞ ലൈറ്റുകളും, വലിയ പെട്ടികളുമായി തിരക്കിട്ടു പായുന്ന യാത്രക്കാരുമെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ ജസ്‌നയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു നാട്ടിൻപുറത്തുകാരിയുടെ സ്വാഭാവികമായ അമ്പരപ്പും നെഞ്ചിടിപ്പും തുടങ്ങി.

ഡിക്കിയിൽ നിന്ന് ട്രോളി ബാഗ് എടുത്തു കൊടുത്ത് ഉപ്പ മകളുടെ മുന്നിലേക്ക് നിന്നു.