Chapter Title : പാറുവും ഞാനും തമ്മിൽ 11 [മാർക്കസ്]

അമ്മ എവിടെ????

പാറു: നിന്നോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു അതാ video കാൾ ചെയ്തേ, ഇപ്പൊ ഒബ്സെർവഷൻ റൂമിൽ ആണ്, 5 മിനിറ്റ് മാത്രേ അവർ സംസാരിക്കാൻ സമ്മതിക്കു

ഞാൻ: നീ അമ്മയ്ക്ക് ഫോൺ കൊടുക്ക്‌

അമ്മ: മോനെ ചെന്നൈയിൽ എത്തിയോ????

ഞാൻ: എത്തി അമ്മ, അല്ല എന്റെ വാച്ച് എവിടെ????

അമ്മ: അത് എന്റെ കൂടെ ഉണ്ട്‌,

ഞാൻ: അഹ് അത് എനിക്ക് വേഗം തിരിച്ച് വേണം, അതുകൊണ്ട് വേഗം ഇങ്ങോട്ട് പോരണം കേട്ടോ, മിടുക്കി കുട്ടിയായി പെട്ടന്ന് എല്ലാം ശെരിയാവും, ആ വാച്ച് കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാനും കൂടെ ഉണ്ട്‌ കേട്ടോ.

അമ്മ: അറിയാം കണ്ണാ, നീ വരുമോ?

ഞാൻ: എന്താ ഡൌട്ട് ഞാൻ മറ്റെന്നാൾ US കോൺസുലാറ്റിൽ പോകും

അമ്മ: ശെരി മോനെ. പിന്നെ വരെ എന്തൊക്കെയോ കേൾക്കുന്നു, കൊറോണ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ

ഞാൻ: അത് ഞാനും കേട്ടു, വെല്ല്യ അറിവില്ല. കേരളത്തിൽ ആണ് കൊറോണ ആർക്കോ, അറിയില്ല.....

അമ്മ: ശെരി, അത് ഭയങ്കര deadly ആണ്, so be safe ok.

ഞാൻ: പേടിക്കേണ്ട അമ്മ, ഞാൻ safe ആണ് ok.

അങ്ങനെ, കുറച്ച് നേരം പാറുന്റെ കൂടെ സംസാരിച്ച് call കട്ട്‌ ആക്കി. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ കൊറോണ എന്താണെന്ന് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കിയത്. അത് പണിയാകും എന്ന് മനസ്സിലായി. എത്രെയും പെട്ടന്ന് USഇൽ ചെല്ലണം, അതായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ, ഞാൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ എന്റെ ഏജന്റിന്റെ വിളിച്ച് എനിക്ക് പെട്ടന്ന് ഇതൊക്കെ ശെരിയാക്കി തരണം എന്ന് പറഞ്ഞു, അയാൾ ok പറഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോയി, എന്റെ വരവ് കണ്ട് എന്റെ manager അതായത് ഇന്ത്യ head ഞെട്ടി, bmw X5, അയാൾ വാ പൊളിച്ചു. ഒപ്പം എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ടീമും. പിന്നെ എല്ലാരുടെയും കണ്ണ് പോയത് എന്റെ വാച്ചിലേക്ക് Omega seamaster. അത് എനിക്ക് എല്ലാരേം ഒന്ന് വിലയിരുത്താൻ പറ്റിയ അവസരം ആയിരുന്നു. അതിൽ അഞ്ചു ഒഴികെ ബാക്കി എല്ലാരും നല്ല ഒലിപ്പീരായിരുന്നു.

Nice കാർ, nice വാച്ച് എന്ന്