Chapter Title : പാറുവും ഞാനും തമ്മിൽ 3 [മാർക്കസ്]

കളയാൻ തോന്നിയില്ല. വാങ്ങിയതിന്റെ ഏതാണ്ട് ഇരട്ടി വിലയുണ്ട് ഇപ്പൊ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിന്.

ഇതൊക്കെ ഞാൻ അവളോടും പറഞ്ഞു.

പാറു: ചുമ്മാതല്ലടാ നിന്നെ എല്ലാർക്കും ഇഷ്ടം, നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടി നീ എന്തും ചെയ്യും. I respect you for what you are.

ഞാൻ: ഒന്നുപോയെടി, ഇതൊക്കെ വല്യകാര്യം ഒന്നുമല്ല, കുറച്ച് ബുദ്ധിയും, ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവും ഉണ്ടായാൽ മതി, പിന്നെ കുറച്ച് മനുഷ്യപെറ്റും. മനസാക്ഷിയെ വഞ്ചിക്കാൻ എനിക്കറിയില്ല. എല്ലാ കാര്യത്തിലും ഒരു wise decission എടുക്കാൻ പഠിക്കണം.

പാറു: വെല്ല്യ ഫിലോസഫി ആണ്.

ഞാൻ: ഇത്തതൊന്നുമല്ല, എന്റെ ഒരു ചെറിയ അറിവ് അത്രേ ഉള്ളു, ആർക്കും ദ്രോഹം ചെയ്യാതെ ജീവിച്ചാൽ തന്നെ എന്ത് സുഖമാ ജീവിക്കാൻ. പിന്നെ ഇങ്ങോട്ട്ഞാ മെക്കിട്ടുകേറാൻ വന്നാ ഞാൻ വിടില്ല.

പാറു: അത് ഞാൻ കണ്ടതാണെല്ലോ.

ഞാൻ: എനിക്കൊരു കുഴപ്പമുണ്ട്, എന്റെ മനസ്സിൽ ആരോടേലും വെറുപ്പ്‌ തോന്നിയാൽ, അല്ലെങ്കിൽ പക തോന്നിയാൽ അത് എന്റെ ഉള്ളിന്നു പോകില്ല. അതത്ര നല്ല ശീലം അല്ല പക്ഷെ അങ്ങാനായിപോയി.

പാറു: അപ്പൊ ഒത്തുകിട്ടിയാൽ നീ ഋഷിക്കു പണി കൊടുക്കും അല്ലെ?

ഞാൻ: defenite അല്ലെ.

പാറു: കൊടുക്കണം, നല്ല പണി കൊടുക്കണം he deserves it (അവനത് അർഹിക്കുന്നുണ്ട്)

ഞാൻ: ഏഹ് കുറച്ചുമുന്നേ ഇതൊന്നുമല്ലാരുന്നെല്ലോ.

പാറു: അനുവിനെ അവന് വല്ലാതെ ദ്രോഹിക്കുന്നുണ്ട്. അവൾക്ക് അവനോടു വല്ലാത്ത ഒരു ഇഷ്ടമാണ്.

ഞാൻ: കോപ്പാണ്, അവളുടെ തനിക്കോണം ഞാൻ ഇന്ന് കണ്ടതാ.

പാറു: അതിനു നീയും നിന്നുകൊടുത്തില്ലേ?

ഞാൻ: ഉവ്വ് പക്ഷെ അത് ഞാൻ നിന്നോട് അപ്പൊത്തന്നെ പറഞ്ഞു, അനു ഋഷിയോട് അത് പറയുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ?

പാറു: ഇല്ല

ഞാൻ: അതാണ് നീയും ഋഷിയും തമ്മിലുള്ള വെത്യാസം, ഞാനും അനുവും തമ്മിലുള്ള വെത്യാസം.

പാറു: അതും ശെരിയാ, ഞാൻ അത്ര ചിന്തിച്ചില്ല.

അജു