Chapter Title : പാർവണം 2 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

എനിക്ക് തോന്നി. ഇന്നലെവരെ എന്നെ കളിയാക്കിയിരുന്ന, എന്റെ കള്ളം പിടിച്ചുനടന്നിരുന്ന ആ പഴയ കുസൃതിക്കാരിയായിരുന്നില്ല ഇപ്പോൾ എന്റെയടുത്ത് ഇരിക്കുന്നത്. വളരെ ശാന്തയായിരുന്നു അവൾ. കാറ്റിൽ പാറിവന്ന മുടിയിഴകൾ അവൾ മെല്ലെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചെവിയ്ക്കുപിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കിവെച്ചു. ആ മുഖത്ത് ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി തങ്ങിനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്ന് അവൾ മുഖമുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി. ഞാൻ വേഗം നോട്ടം മാറ്റുമെന്ന് അവൾ കരുതിയെങ്കിലും ഞാൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ അവളൊന്ന് പതറി, പിന്നെ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ച് വെള്ളത്തിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കവിളുകളിൽ ചെറിയൊരു ചുവപ്പ് പടരുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

​എന്റെ അച്ഛന്റെ മരണവും അമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാടും കേട്ടതുമുതൽ അവളുടെ എന്നോടുള്ള സമീപനം മാറിയിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തീർച്ചയായിരുന്നു. ആ വലിയ നീലക്കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ കളിയാക്കലുകളില്ല, പകരം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരുതരം ആർദ്രതയാണ്. എന്റെ ഈ വികൃതികൾക്കും കള്ളത്തരങ്ങൾക്കും അപ്പുറം, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുള്ള ഒരു സാധാരണക്കാരനായി അവൾ എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

​ഒരക്ഷരം പോലും അവൾ പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ, ആ മൗനത്തിന് ആയിരം അർത്ഥങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള അവളുടെ ആ പാളിനോട്ടത്തിലും, ചുണ്ടിലെ ആ ചെറിയ നാണത്തിലും, കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ അവൾ വെറുതെ വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വിരലുകളിലും എല്ലാം എനിക്കുള്ള മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നു. കുളത്തിലെ ശാന്തമായ വെള്ളത്തിൽ വീഴുന്ന ചെറിയ ഇലകൾ ഓളങ്ങൾ തീർക്കുന്നതുപോലെ, അവളുടെ മനസ്സിലും എനിക്കായി ഒരു പ്രണയം ജനിച്ചുതുടങ്ങിയെന്ന് എന്റെ ഹൃദയം എന്നോട് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരസ്പരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ആ നിശബ്ദത അന്നത്തെ ആ കുളിർകാറ്റിനേക്കാൾ മനോഹരമായിരുന്നു..

കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ വെറുതെ വിരലുകൾ കൊണ്ട്