Chapter Title : പാർവണം 5 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ആ ഒരു ഭംഗി നിങ്ങളൊന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ..."

​"അതെ, നമ്മുടെ പാർവണയെ ഈ സ്വർണ്ണമൊക്കെ അണിയിച്ചൊരുക്കി മണ്ഡപത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുമ്പോഴേക്കും അവിടെയുള്ള എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുതള്ളണം. എന്താ ആദീ... ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ?"

അഞ്ജലി ചേച്ചി എന്നെ നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​ചേച്ചിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ പാർവണയെ ഒന്ന് നോക്കി. ഈ ആഭരണങ്ങളുടെ നടുവിലിരുന്ന്, എന്നെ നോക്കാൻ പോലും മടിച്ച് വലിയൊരു നാണത്തോടെ ഇരിക്കുകയാണവൾ. ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​"അതിനിപ്പോ ഈ സ്വർണ്ണത്തിന്റെയൊന്നും ആവശ്യമില്ല ചേച്ചീ... എന്റെ പാർവണയെ കാണാൻ അല്ലാതെ തന്നെ നല്ല ഭംഗിയാ... പിന്നെ ഇതുകൂടി ആകുമ്പോ പറയണോ!"

ഞാൻ അത് പറഞ്ഞതും അവിടെ വലിയൊരു കൂട്ടച്ചിരി മുഴങ്ങി.

​"ഹൊ! ഒന്ന് പതിയെ പിടി ചെറുക്കാ... കണ്ടാൽ തോന്നും ഇവനാ ലോകത്ത് ആദ്യമായിട്ട് പെണ്ണ് കെട്ടുന്നതെന്ന്!"

സാവിത്രി അമ്മായി വലിയൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ എന്നെ കളിയാക്കി.

​ആ കൂട്ടച്ചിരികൾക്കിടയിൽ പാർവണയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് വല്ലാതെ ചുവന്നിരുന്നു. അവൾ ദാവണിത്തുമ്പ് വിരലിലിട്ട് ചുറ്റി, തലകുനിച്ച് ചിരിയമർത്തി ഇരുന്നു. ആ വലിയ തറവാടിന്റെ ഹാളിൽ, നിലവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്ന അവളെ നോക്കി ഞാൻ അങ്ങനെ നിന്നു. ഒരു പെണ്ണിന് ഇതിലും വലിയൊരു സ്നേഹം എവിടെനിന്നാണ് കിട്ടുക! എന്റെ അമ്മയും കുടുംബവും അവളെ സ്വന്തം മകളായി, ഹൃദയത്തോട് ചേർത്ത് സ്വീകരിക്കുന്ന ആ വലിയ കാഴ്ച എന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ഉത്സവമാണ് തീർത്തത്. വരാനിരിക്കുന്ന ആ മംഗളമുഹൂർത്തത്തിലേക്കുള്ള ഓരോ കാൽവെപ്പും വല്ലാതെ മനോഹരമാകുകയായിരുന്നു.

​"മതി... മതി... മാലയും വളയും ഒക്കെ കണ്ടത് മതി. അവൾക്ക് വേണ്ടി എടുത്ത പുടവകൾ കൂടെ