Chapter Title : പാർവണം 5 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ഒന്ന് കാണട്ടെ."

​അമ്മ അത് പറഞ്ഞതും അനഘ ചേച്ചി അടുത്തിരുന്ന വലിയൊരു കവർ പതുക്കെ തുറന്നു. അതിൽ നിന്നും വളരെ സൂക്ഷ്മതയോടെ ഒരു വലിയ പട്ടുസാരി അവൾ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു.

നിലവിളക്കിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ആ സാരിയുടെ ഭംഗി ഒന്നുകൂടി തിളങ്ങി. കടും കുങ്കുമ നിറത്തിൽ, വീതിയുള്ള സ്വർണ്ണക്കസവ് കരയുള്ള അതിമനോഹരമായ ഒരു കാഞ്ചീപുരം പട്ടുസാരി. സാരിയിലെ ആ വലിയ കസവുകളിൽ പ്രകാശം തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"ദാ... ഇതാണ് നമ്മൾ മുഹൂർത്തത്തിന് ഉടുക്കാൻ വേണ്ടി എടുത്ത സാരി. എന്താ പാർവണേ... നിനക്കിത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?"

സാരിയുടെ ഒരറ്റം അവളുടെ നേർക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ട് അനഘ ചേച്ചി ചോദിച്ചു.

​പാർവണ വലിയൊരു ആകാംക്ഷയോടെ ആ പട്ടുസാരിയിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുനോക്കി. അവളുടെ വിരലുകൾ ആ കസവിലൂടെ നീങ്ങിയപ്പോൾ, അവളുടെ വലിയ നീലക്കണ്ണുകളിൽ ഒരായിരം നക്ഷത്രങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് മിന്നുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഒരു പെൺകുട്ടി അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വപ്നം കാണുന്ന ആ വിവാഹപ്പുടവ കയ്യിൽ കിട്ടുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ആ വലിയ സന്തോഷം ആ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. അവൾ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി.

​"ഇതൊക്കെ ഉടുത്ത്, നമ്മൾ എടുത്ത ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ് നമ്മ്ടെ വധു മണ്ഡപത്തിലേക്ക് വരുമ്പോഴേക്കും, അപ്പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന ഞങ്ങടെ കല്യാണച്ചെക്കന്റെ ബോധം പോകും, നോക്കിക്കോ..."

അഞ്ജലി ചേച്ചി വീണ്ടും വലിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ടതും പാർവണ സാരിത്തലപ്പുകൊണ്ട് മുഖം പാതി മറച്ച് ചിരിയമർത്തി.

​ഈ ബഹളങ്ങൾക്കും തമാശകൾക്കും ഇടയിലേക്കാണ്, ചാരുകസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന മുത്തശ്ശി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വന്നത്. എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് മുത്തശ്ശിക്ക് വഴിയൊരുക്കി കൊടുത്തു. മുത്തശ്ശിയുടെ ചുളിവ് വീണ