Chapter Title : പാർവണം 5 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

തുടങ്ങണ്ടേ. നീ വേഗം കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്, നാളെ നല്ല ഓട്ടമുള്ളതാ,"

സച്ചുച്ചേട്ടൻ അത്രയും പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് പോയി.

​സച്ചുച്ചേട്ടൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വാതിലടയ്ക്കാൻ തിരിഞ്ഞതും, പുറത്ത് കോറിഡോറിലെ ഇരുളിൽ നിന്നും പാദസരങ്ങളുടെ നേർത്ത കിലുക്കം കേട്ടു. പാതി ചാരിയ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ അവൾ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് തലയിട്ടു. എന്റെ പാർവണ! അവളുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും ചെറിയൊരു സങ്കടം തങ്ങിനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​"എന്താ പെണ്ണേ... എന്റെ കുട്ടിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ലേ?"

വാതിൽ മുഴുവനായി തുറന്ന് അവളെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

​അവൾ പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. ആ തെക്കിനി മുറിയിലെ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ, മുത്തശ്ശി അണിയിച്ചുകൊടുത്ത ആ വലിയ കാപ്പുവള അവളുടെ വലതുകയ്യിൽ കിടന്ന് തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ജനാലപ്പടിയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ആ മൗനം എനിക്ക് വല്ലാതെ നോവിച്ചു.

​ഞാൻ അവളുടെ പിന്നിലൂടെ ചെന്ന് പതുക്കെ ആ തോളുകളിൽ പിടിച്ചു.

​"എന്താ പാർവണേ... എന്താ എന്റെ പെണ്ണിന്റെ മനസ്സിൽ?"

ഞാൻ വളരെ പതുക്കെ അവളുടെ കാതോരം ചോദിച്ചു.

​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ എന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. ആ വലിയ നീലക്കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിറഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ വിരലുകൾ കുരുക്കിക്കൊണ്ട് ഈണത്തിൽ ചോദിച്ചു.

​"ആദീ... എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി തോന്നുന്നു... വേളി കഴിഞ്ഞിട്ട് ആദീടെ കൂടെ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോവുമ്പോ... എനിക്ക് ഈ തറവാട്ടിലെ എല്ലാവരെയും വിട്ടുനിൽക്കേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോ..."

​അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനിച്ചുവളർന്ന തറവാടും, മുത്തശ്ശിയും അമ്മായിമാരും സർപ്പക്കാവുമെല്ലാം വിട്ട്, എന്റെ ലോകത്തേക്ക്