Chapter Title : പാർവണം 5 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

എല്ലാവരും ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു. മുറ്റത്തെ പന്തലിന്റെ പണികൾക്കിടയിലൂടെ വണ്ടി നിർത്തിയതും, സച്ചുച്ചേട്ടൻ കനമുള്ള ആ പെട്ടികൾ ഇറക്കി ഉമ്മറത്തെ വലിയ തൂണിനരികിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി വെച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം തിരഞ്ഞത് അവളെയാണ്. ഉമ്മറപ്പടിയിൽ, ആ വാതിലിനോട് ചേർന്ന് എന്റെ വരവും കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു അവൾ. എന്നെ കണ്ടതും അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു വലിയ ചിരി വിടർന്നു, ഒപ്പം ആ നീലക്കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആകാംക്ഷയും.

​"എന്താടാ സച്ചു... കത്തൊക്കെ നമ്മൾ പറഞ്ഞപോലെ തന്നെ അച്ചടിച്ചു വന്നില്ലേ?"

മുത്തശ്ശന്റെ ചാരുകസേരയുടെ അരികിൽ നിന്നും അമ്മാവൻ ഇറങ്ങിവന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​"എല്ലാം ഗംഭീരമായിട്ട് തന്നെ വന്നിട്ടുണ്ട് അമ്മാവാ..."

എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സച്ചുച്ചേട്ടൻ ആ പെട്ടിയുടെ മുകളിലെ കെട്ടഴിച്ചു. പെട്ടി തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ അച്ചടിയുടേതായ ആ പുതിയ ഗന്ധം ഉമ്മറത്തേക്ക് പടർന്നു.

​ഞാൻ അതിൽ നിന്നും ആദ്യത്തെ കത്തെടുത്ത് നേരെ പാർവണയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് അത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വലിയൊരു നാണത്തോടെ അത് വാങ്ങി പതുക്കെ തുറന്നു. ചുവപ്പും സ്വർണ്ണ നിറവും കലർന്ന ആ മനോഹരമായ കടലാസിലെ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഓടിനടന്നു. ഒടുവിൽ, താഴെ സ്വർണ്ണലിപികളിൽ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ വാക്കുകളിൽ—'പാർവണ weds ആദിത്യനാഥ്‌'—അവളുടെ നോട്ടം ഉടക്കിനിന്നു.

അവളുടെ കവിളുകൾക്ക് അപ്പോൾ ആ ക്ഷണക്കത്തിലെ ചുവപ്പിനേക്കാൾ നിറമുണ്ടായിരുന്നു. സന്തോഷം കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

​അപ്പോഴേക്കും പെട്ടിയിൽ നിന്ന് ഓരോരുത്തരും കത്തുകൾ എടുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

​"അച്ചടിച്ചത് വളരെ ഭംഗിയായിട്ടുണ്ട്. നമ്മൾ ഉദ്ദേശിച്ചതിനേക്കാൾ ഗാംഭീര്യം ഈ ഡിസൈനിനുണ്ട്,"

കത്ത് വായിച്ചുനോക്കിക്കൊണ്ട്