Chapter Title : പാർവണം 6 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ഞാൻ ചിരിയമർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​അവൾ മുഖം വെട്ടിത്തിരിച്ചു. ആ നീലക്കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ സങ്കടമല്ല, വല്ലാത്തൊരു കുസൃതിയും അസൂയയും കലർന്നൊരു കള്ളപ്പരിഭവമായിരുന്നു.

​"വലിയ കൂട്ടുകാരി... 'ആദീ' ന്നും വിളിച്ച്, തോളത്തൊക്കെ കൈ വെച്ചിട്ടുള്ള ആ വർത്താനം എനിക്കങ്ങട് ദഹിച്ചില്ല്യ..."

അവൾ ആ തനി പാലക്കാടൻ ശൈലിയിൽ ചുണ്ടുകോട്ടി പറഞ്ഞു.

"ഓഫീസില് ഇവൾക്ക് വല്ല്യ മീറ്റിംഗ് ആണോ അതോ ഇങ്ങനെ തോളത്ത് കേറി ഇരിക്കലാണോ പണി?"

​അവളുടെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ടതും എനിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുപോയി. എന്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വീണ്ടും ദേഷ്യം വന്നു.

​"ചിരിക്കണ്ട മനുഷ്യ... എനിക്ക് അതൊന്നും ഇഷ്ടാവൂല പറഞ്ഞേക്കാം..."

അവൾ എന്നെ തട്ടിമാറ്റി നടക്കാൻ നോക്കി.

​ഞാൻ അവളുടെ വലതുകയ്യിൽ പിടിച്ചുവലിച്ച് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി. നഗരത്തിലെ ആ ചെറിയ ഇടവഴിയിൽ അപ്പോൾ വെളിച്ചം വല്ലാതെ കുറഞ്ഞിരുന്നു. കുറച്ചുനേരം മുൻപത്തെ ആ കുസൃതിയൊക്കെ മാറി അവളിപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കേട്ട് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്.

​"എന്താടി പൊട്ടീ... അവൾ എന്റെ ഓഫീസിലെ ഒരു ഫ്രണ്ട് മാത്രമാ. അല്ലാതെ വേറൊന്നുമില്ല,"

ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിഴകളെ കാറ്റിൽ നിന്നും ഒതുക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​"എന്നാലും... ആദിയുടെ ദേഹത്ത് അങ്ങനെ തൊട്ട് സംസാരിക്കാൻ അവളേതാ? അത്... അത് എനിക്ക് മാത്രല്ലേ അവകാശമുള്ളൂ..."

നാണം കാരണം അവളുടെ ശബ്ദം നേർത്തുപോയി. താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞ ആ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു പ്രണയമായിരുന്നു. തന്റേത് മാത്രമായവനെ വേറെ ആരെങ്കിലും സ്വന്തമാക്കുമോ എന്ന പേടിയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ അവകാശങ്ങളിലേക്ക് വേറെയാരും കടന്നുവരുന്നത് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ഭ്രാന്തമായ പ്രണയം!

​"അതെന്റെ