Chapter Title : പാർവണം 7 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

ചെറിയൊരു മടിയുണ്ടായിരുന്നു, അത്രേ ഉള്ളൂ,"

ഞാൻ എന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ബാഗ് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​"അതൊക്കെ അവിടെ നിക്കട്ടെ,"

ഗൗരി പെട്ടെന്ന് സീരിയസ് ആയി.

"ഞങ്ങളുടെ പാർട്ടി എവിടെ? കല്യാണം കഴിഞ്ഞെന്ന് കരുതി യാതൊരു ചിലവും ചെയ്യാതെ ഇങ്ങനെ മുങ്ങാമെന്ന് വിചാരിച്ചോ?"

​"അയ്യോ, മുങ്ങിയതൊന്നും അല്ല ഗൗരി. ഈ വീക്കെൻഡിൽ ഓഫീസിലുള്ള എല്ലാവർക്കും എന്റെ വക ഒരുഗ്രൻ ട്രീറ്റ് ഉണ്ട്. അത് ഞാൻ ഗ്യാരന്റി,"

ഞാൻ  ചിരിയോടെ അവൾക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തു.

​"മ്മ്... അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ. എന്നാ ശരി, പോയി പെൻഡിങ് ഉള്ള വർക്കുകൾ ഒക്കെ നോക്കിത്തുടങ്ങിക്കോ. ഇനി ഇപ്പോ കുടുംബസ്ഥനായില്ലേ, വെറുതെയിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ,"

ഗൗരി എന്നെ വീണ്ടും കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു.

​ലാപ്ടോപ്പ് ഓൺ ചെയ്ത് വർക്കുകളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും, എന്റെ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ആ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ എന്നെയും നോക്കിനിൽക്കുന്ന എന്റെ പ്രാണന്റെ മുഖമായിരുന്നു.

ലീവ് കഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യത്തെ ദിവസമായതുകൊണ്ട് വിചാരിച്ചതിലും കൂടുതൽ പെൻഡിങ് വർക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ഓഫീസിൽ. ലാപ്ടോപ്പിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ തലപുകഞ്ഞിരുന്ന് സമയം പോയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞതേയില്ല. പെട്ടെന്ന് സിസ്റ്റത്തിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോഴാണ് സമയം രണ്ടര കഴിഞ്ഞെന്ന സത്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

​ഉച്ചയ്ക്ക് ചോറുണ്ണാൻ നേരം വിളിക്കാമെന്ന് അവൾക്ക് രാവിലെ വാക്ക് കൊടുത്തതാണ്. അവളാണെങ്കിൽ അവിടെ എന്റെ കോളും കാത്ത് ഫോണും പിടിച്ച് ഇരിപ്പുണ്ടാകും. ഞാൻ വേഗം സീറ്റിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് അവൾ പായ്ക്ക് ചെയ്തുതന്ന ആ ചോറ്റുപാത്രവും ഫോണുമെടുത്ത് ക്യാന്റീനിലേക്ക് നടന്നു.

​ക്യാന്റീനിലെ കസേരയിലിരുന്ന് ചോറ്റുപാത്രം തുറക്കുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഞാൻ അവളുടെ പുതിയ നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. എന്റെ ചുണ്ടിൽ വലിയൊരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. ഫോൺ രണ്ടാമത്തെ റിങ് അടിച്ചതും കോൾ കണക്ട് ആയി! ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെയുള്ള അവളുടെ ആ ഫോണെടുക്കൽ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാതെ കൗതുകം തോന്നി.

​"ഞാൻ വിളിക്കുന്നതും കാത്ത് ഫോണും നോക്കി ഇരിക്കുവായിരുന്നോ പെണ്ണേ നീ? രണ്ട് റിങ് അടിച്ചപ്പോഴേക്കും എടുത്തല്ലോ..."

ഞാൻ ചോറ്റുപാത്രത്തിൽ നിന്നും ഒരുരുള ചോറ് വായിലേക്ക് വെക്കുന്നതിനിടയിൽ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

​"എന്താ ആദീ ഇത്രേം താമസിച്ചേ? ഇപ്പഴാണോ ചോറുണ്ണാൻ പോവണത്?"

അവളുടെ സ്വരത്തിൽ എന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള നാണത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ, ചോറുണ്ണാൻ വൈകിയതിലുള്ള ചെറിയൊരു ദേഷ്യവും പരിഭവവുമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.

​"അത്... കുറച്ചു ദിവസം ലീവ് ആയിരുന്നില്ലേടി. അതിന്റെ കുറെ പെൻഡിങ് വർക്കുകൾ തീർക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ ഇടയിൽ സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല. അതാ ലേറ്റ് ആയത്..."

ഞാൻ പതിയെ കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​"അതൊക്കെ ചോറുണ്ടിട്ട് നോക്കിയാൽ പോരേ ആദീ? പണിണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ നേരം തെറ്റി ചോറുണ്ണാൻ പാടുണ്ടോ..."

ആ വാക്കുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ ആരോഗ്യത്തിൽ ആവലാതിപ്പെടുന്ന, ശാസിക്കാൻ അവകാശമുള്ള ഒരു ഭാര്യയുടെ പരിഭവം. ഇത്രയും കാലം ഞാൻ ഒരു