Chapter Title : പാർവണം 7 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

കിടന്നിരുന്ന പാർവണയും ആ ശബ്ദം കേട്ട് പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുകിടന്നു.

​കണ്ണു തിരുമ്മി ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ സ്ക്രീനിൽ 'അനഘ ചേച്ചി' എന്ന പേര് തെളിഞ്ഞുകാണാമായിരുന്നു. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ രാവിലെ ആറര കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ. ഇന്നലെത്തെ കാര്യങ്ങൾ എന്തായി എന്നറിയാനുള്ള വിളിയായിരിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ടെൻഷൻ കാരണം പാവം രാത്രി ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.

​ഞാൻ പതിയെ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് ഫോണെടുത്ത് കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. കോൾ എടുത്തതും മറുതലക്കൽ വെപ്രാളത്തോടെ ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

​"എടാ ആദീ... എന്തായി കാര്യങ്ങൾ? നീ അമ്മയോട് സംസാരിച്ചോ? എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായോടാ അവിടെ?"

ശ്വാസം വിടാതെ ഒറ്റയടിക്കായിരുന്നു ചേച്ചിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ. ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ അനുഭവിച്ച  ആധിയുണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ ചെറുതായൊന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

​"ഒന്നടങ്ങ് ചേച്ചീ... ഇവിടെ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടായില്ല. എല്ലാം നമ്മൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ തന്നെ നടന്നു. നീ പേടിക്കുന്നതുപോലെ അമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അമ്മയ്ക്ക് അരവിന്ദിനെ ഒന്ന് നേരിട്ട് കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവനോട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറ..."

​"ഹാവൂ..."

വലിയൊരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെയുള്ള ചേച്ചിയുടെ ആശ്വാസം ഫോണിലൂടെ എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

​"സത്യമായിട്ടും അമ്മ വേറെയൊന്നും പറഞ്ഞില്ലലോടാ?"

ചേച്ചിക്ക് അപ്പോഴും ചെറിയൊരു സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.

​"ഇല്ലെന്റെ ചേച്ചീ... തുടക്കത്തിൽ അമ്മയ്ക്ക് ചെറിയൊരു പേടിയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ പിന്നെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയപ്പോ അമ്മ ഓക്കെ ആയി. അവനൊന്ന് വരട്ടെ, നേരിട്ട് കണ്ട് സംസാരിച്ച് ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ അവരുടെ വീട്ടിൽ പോയി സംസാരിക്കാമെന്നാ അമ്മ പറഞ്ഞത്."

​"എടാ ആദീ..."

ചേച്ചിയുടെ സ്വരം പെട്ടെന്ന് വല്ലാതെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞതായി മാറി.