Chapter Title : പാർവണം 7 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

വീഴുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ അമ്മയുടെ ആ മുഖമായിരുന്നു. അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി ഏതെങ്കിലും പയ്യനെ കണ്ടുവെച്ചിട്ടുണ്ടോ? അതായിരിക്കുമോ രാവിലെ ചേച്ചിയോട് ഇത്രയും ഉറപ്പിച്ചു സംസാരിച്ചത്? അങ്ങനെ വല്ല ആലോചനകളും അമ്മയുടെ മനസ്സിലുണ്ടെങ്കിൽ അരവിന്ദിന്റെ കാര്യം അമ്മയോട് എങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കും? ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ കിടന്ന് തിളച്ചുമറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ചിന്തകളിൽ മുഴുകി കിടക്കുമ്പോഴാണ് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.

​പാർവണ!.

​അവൾ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. ഞാൻ കിടക്കുന്നതുകണ്ട് അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വരികയാണ്. ആ വലിയ മുറിയിലെ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ, പാദസരത്തിന്റെ ചിലമ്പലോടെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അതുവരെയുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ ആധിയൊക്കെ പതുക്കെ എങ്ങോട്ടോ മാഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.

​അവൾ കട്ടിലിനരികിലേക്ക് വന്ന്, ചെറിയൊരു സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

​"എന്താ ആദീ... ഊണുമേശേൽ വെച്ച് അമ്മയോട് അങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിച്ചേ? ചേച്ചീടെ കല്യാണക്കാര്യത്തില് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?"

അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ എന്നോടുള്ള  കരുതലുണ്ടായിരുന്നു. ഇനി ഈ കാര്യം അവളിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് പതുക്കെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

​"പാർവണേ..."

ഞാൻ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"ചേച്ചിയുടെ കാര്യത്തിൽ വേറൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്. അത് ഞാൻ നിന്നോട് ഇതുവരെ പറഞ്ഞില്ല."

​അവൾ പെട്ടെന്ന് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ നീലക്കണ്ണുകളിൽ ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞു.

"എന്താ ആദീ? എന്തുപറ്റി?”

​ഞാൻ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു.

​"ചേച്ചിക്ക് ഒരാളെ ഇഷ്ടമാടി. ബാംഗ്ലൂരിൽ അവളുടെ കൂടെ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന പയ്യനാ പേര് അരവിന്ദ്.