Chapter Title : പാർവണം 7 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

കേട്ടതും അവളുടെ പ്രതിരോധം ഒരു മഞ്ഞുകണം പോലെ അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. ആദ്യമൊരു ചെറിയ വിറയൽ അവളുടെ ശരീരത്തിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, എന്റെ ചുംബനത്തിന്റെ ചൂടിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായും എന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേർന്നു. അവളുടെ കൈകൾ പതുക്കെ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റി എന്നെ ഒന്നുകൂടി ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

​അവളുടെ ആ നീല ചുരിദാറിന്റെ മൃദുവായ തുണിയിലൂടെ എന്റെ വിരലുകൾ താഴേക്ക് ഒഴുകിയപ്പോൾ, കാറ്റുപിടിച്ചൊരു ഇലപോലെ അവൾ വല്ലാതെ വിറച്ചു. എന്റെ മുഖം അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ കഴുത്തിടുക്കിലേക്ക് മാറിയപ്പോൾ, അവളിൽ നിന്നും നേർത്തൊരു ശീൽക്കാരശബ്ദം പുറത്തുവന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിൽ തടഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന അവളുടെ വിരലുകൾ പതിയെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവൾ  സുഖത്തോടെ കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ചു.

​പാലക്കാട്ടെ ആ ഇന്ദ്രനീലത്തിൽ നിന്നും തുടങ്ങിയ ഞങ്ങളുടെ പ്രണയം, അതിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരവും തീവ്രവുമായ തലങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു. വാക്കുകൾക്ക് പ്രസക്തിയില്ലാത്ത, ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങൾ മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന  ലോകം. കാറ്റിന്റെ കുളിർമയുള്ള അവളുടെ വെണ്ണക്കൽ ശിലപോലെയുള്ള ശരീരത്തിലേക്ക് ഒരു വേനൽമഴപോലെ ഞാൻ പെയ്തിറങ്ങുകയായിരുന്നു. എന്റെ ഓരോ ചുംബനങ്ങളിലും, ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവൾ എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

​അവളുടെ മൃദുവായ ശരീരത്തിലെ ഓരോ വളവുകളിലും എന്റെ വിരലുകൾ പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയൊരു കവിത രചിക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് വീശുന്ന തണുത്ത കാറ്റിനുപോലും ആ മുറിക്കുള്ളിലെ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് കെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ മൃദുവായ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും കേട്ട നേർത്ത വിതുമ്പലുകൾ എന്റെ സിരകളിലേക്ക് വല്ലാത്തൊരു അഗ്നിയായി പടർന്നു.

​പരസ്പരം ജീവനായി മാറിയ രണ്ടുപേർ, സകല അതിർവരമ്പുകളും ഭയങ്ങളും മറന്ന്, പ്രണയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നടന്നുകയറുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ പുറത്ത് വരിഞ്ഞുമുറുകിയപ്പോൾ, ലോകം മുഴുവൻ ആ വലിയ മുറിക്കുള്ളിൽ നിശ്ചലമായതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. രണ്ട് ശരീരങ്ങൾക്കപ്പുറം രണ്ട് ആത്മാക്കൾ ഒന്നായി മാറുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാവ്യം ആ രാത്രി അവിടെ രചിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. ഇരുളും നിലാവും സാക്ഷിയായി, പരസ്പരം പൂർണ്ണമായി അലിഞ്ഞുചേർന്ന് ഞങ്ങൾ ആ പ്രണയരാത്രിയുടെ അനന്തമായ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു…

ജനാലയ്ക്കപ്പുറത്തെ മാവിൻകൊമ്പിലിരുന്ന് ചിലയ്ക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നത്. രാത്രി മുഴുവൻ എന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടുപറ്റി കിടന്നിരുന്നവൾ എപ്പോഴോ എഴുന്നേറ്റു പോയിരിക്കുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ മനോഹരമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളിൽ എന്റെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ബെഡ്ഷീറ്റിൽ അപ്പോഴും അവളുടെ ഈറൻമുടിയുടെയും തുളസിക്കതിരിന്റെയും നേർത്ത ഗന്ധം തങ്ങിനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്ന് തന്നെ കുളിച്ച്, ഓഫീസിലേക്ക് പോകാനായി ഇളംനീല ഷർട്ടും കറുത്ത പാന്റും ഇട്ട് ഞാൻ താഴേക്ക് നടന്നു. താഴെ ഹാളിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അടുക്കളയിൽ അത്യാവശ്യം നല്ല തിരക്കിലായിരുന്നു അമ്മയും പാർവണയും. ഇളം റോസ് നിറമുള്ളൊരു ചുരിദാറായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. നെറ്റിയിൽ ചുവന്നുതുടുത്ത