Chapter Title : പാർവണം 8 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

കേൾക്കാമായിരുന്നു.

​ഈ യാത്രയയപ്പ് ഇനിയും നീണ്ടാൽ ഇവളുടെ സങ്കടം ഒന്നുകൂടി കൂടുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ആ തോളിൽ വാത്സല്യത്തോടെ പിടിച്ചു.

​"ചേച്ചീടെ കല്യാണത്തിന് നിങ്ങളെല്ലാവരും മറക്കാതെ തലേദിവസം തന്നെ എത്തണം കേട്ടോ... എന്നാ ഇനി നിന്ന് വൈകിക്കുന്നില്ല ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങാ ട്ടോ..."

എന്റെ വാക്കുകളിലെ സങ്കടം മറച്ചുപിടിച്ച് ഞാൻ എല്ലാവരെയും നോക്കി ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

​ഭദ്രമ്മ പാർവണയുടെ കണ്ണുനീർ സാരിത്തുമ്പുകൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റിയിട്ട് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

​"എന്റെ കുട്ടീനെ ഞാൻ വീണ്ടും നിന്റെ കൈയ്യിൽ ഏൽപ്പിക്കുവാ മോനേ..."

ഭദ്രമ്മ വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹത്തോടെ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

"കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് സ്വന്തം വീട് വിട്ടു നിൽക്കുന്നതിന്റെ യാതൊരു സങ്കടവും ഇല്ലാതെ അവളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്ന നിന്നെയും നിന്റെ വീട്ടുകാരെയും കാണുമ്പോഴാ ഈ അമ്മയ്ക്ക് ശരിക്കും സമാധാനമാവുന്നത്. യാത്രാക്ഷീണം ഉണ്ടാവും, അവിടെച്ചെന്നിട്ട് എന്നെ വിളിക്കാൻ മറക്കരുത് ട്ടോ..."

​അതുകേട്ട് ഞാൻ ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും സാവിത്രി അമ്മായിയും രമ അമ്മായിയും പാർവണയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

​"കരയാതെ പോയിട്ട് വാ മോളെ. ആദി പറഞ്ഞതുപോലെ അനഘ മോളുടെ കല്യാണത്തിന് തലേന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്തായാലും അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തും. നിങ്ങൾ രണ്ടാളും സൂക്ഷിച്ച് പോയിട്ട് വാ,"

സാവിത്രി അമ്മായിയും രമ അമ്മായിയും സ്നേഹത്തോടെ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു പറഞ്ഞു.

​മുത്തശ്ശന്റെയും മുത്തശ്ശിയുടെയും കാലുതൊട്ട് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി, അമ്മാവൻമാരോടും യാത്രാമൊഴി പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പതിയെ പടിപ്പുര കടന്നു. ഗേറ്റിന് പുറത്ത് ഞങ്ങളെയും കാത്ത് ടാക്സി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ബാഗുകൾ ഡിക്കിയിൽ വെച്ച് വണ്ടിയിൽ കയറി ഇരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആ പടിപ്പുരയിലും ഉമ്മറത്തും തന്നെയായിരുന്നു. വണ്ടി പതിയെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. ആ പഴയ തറവാടും പ്രിയപ്പെട്ടവരും കാഴ്ച്ചയിൽ നിന്നും മറയുന്നതുവരെ അവൾ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​ഓർമ്മകളുടെ വലിയൊരു സുഗന്ധം ബാക്കിവെച്ച്, പാലക്കാടൻ ഗ്രാമവഴികളിലൂടെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞങ്ങളുടെ കാർ കുതിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്നിരുന്ന് വിതുമ്പുന്ന എന്റെ കാട്ടുദേവതയെ ഞാൻ ഒന്നുകൂടി മുറുകെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. വരാനിരിക്കുന്ന പുതിയൊരു മംഗല്യത്തിന്റെ