Chapter Title : പാർവണം 9 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍] [Climax]

അത് ഒരിക്കലും കെട്ടുപോകാതെ നോക്കേണ്ടത് ഇനി എന്റെ കൂടെ ഉത്തരവാദിത്തമാ..."

വളരെ സാധാരണമായ വാക്കുകളായിരുന്നെങ്കിലും, അവൻ പറഞ്ഞതിലെ ആത്മാർത്ഥത എനിക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം പെങ്ങളെ വിശ്വസിച്ച് ഏൽപ്പിക്കാൻ ഇതിലും നല്ലൊരാളെ എനിക്ക് കിട്ടില്ലെന്ന് ആ നിമിഷം എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"എനിക്കറിയാം..."

ഞാൻ അവന്റെ തോളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

"അതുകൊണ്ടാണല്ലോ വേറൊന്നും ആലോചിക്കാതെ എന്റെ ചേച്ചിയെ നിനക്ക് തരാൻ ഞാനും അമ്മയും തയ്യാറായത്. പിന്നെ... ആഗ്രഹിച്ചതൊക്കെ സ്വന്തമാകുമ്പോഴുള്ള ഈയൊരു കിളിപോയ അവസ്ഥയുണ്ടല്ലോ, അത് കല്യാണം കഴിയുമ്പോഴേക്കും മാറിക്കോളും."

ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനും ഒപ്പം ചിരിച്ചു.

ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അനഘ ചേച്ചി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നത്. ചേച്ചിയെ കണ്ടതും ഞാൻ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, അവർക്ക് സംസാരിക്കാൻ അല്പം സമയം കൊടുത്ത് പതുക്കെ ഹാളിലേക്ക് തന്നെ കയറിപ്പോയി.

അവൻ ആരും കേൾക്കാത്ത ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

"ഇപ്പോഴെങ്കിലും നിന്റെ ടെൻഷൻ ഒക്കെ മാറിയോ?"

ചേച്ചി അവനെ നോക്കി ചെറുതായിട്ടൊന്ന് തലയാട്ടി,

"മ്മ്... “

ഒരുപാട് കാലത്തെ അവരുടെ പ്രണയം, അതിന്റെ സകല സൗന്ദര്യത്തോടെയും ആ ഒരു നോട്ടത്തിലും ചിരിയിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. വാതിൽക്കൽ പതുങ്ങി നിന്ന് പാർവണ ഇതൊക്കെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നെ കണ്ടതും അവൾ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ച്, ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി.

വൈകുന്നേരം മൂന്നുമണിയോടെയാണ് അവർ തിരികെ പോകാൻ ഇറങ്ങിയത്. പോകുന്നതിന് മുൻപ് രേവതി ആന്റി അനഘ ചേച്ചിയുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുവാ ഭാമേ... ഇനിയിപ്പൊ കല്യാണത്തിന് മുന്നോടിയായിട്ട് പർച്ചേസിങ്ങും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ ആയിട്ട് നിങ്ങൾക്കും നല്ല തിരക്കാവുമല്ലോ. എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെയോ ഇവനെയോ വിളിക്കാൻ മടിക്കരുത് ട്ടോ,"

ശേഖരൻ അങ്കിൾ അമ്മയോടായി പറഞ്ഞു.

കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഗേറ്റിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് വരെ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ആ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ നിന്നു. വണ്ടി കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും, അമ്മ വലിയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ ഉമ്മറത്തെ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.

"ഹാവൂ..."

അമ്മയുടെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്റെ നെഞ്ചിലെ വലിയൊരു ഭാരമാ ആദീ ഇപ്പൊ ഇറക്കിവെച്ചത്. ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ അമ്മ അനുഭവിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആധി... ഇനിയിപ്പൊ എന്റെ മോൾടെ